Sunan Abi Dawud, 3064. hadis
Abyad ibn Hammal rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abyad ibn Hammal tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلاَنِيُّ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ يَحْيَى بْنِ قَيْسٍ الْمَأْرِبِيَّ، حَدَّثَهُمْ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ شُرَاحِيلَ، عَنْ سُمَىِّ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ شُمَيْرٍ، - قَالَ ابْنُ الْمُتَوَكِّلِ ابْنِ عَبْدِ الْمَدَانِ - عَنْ أَبْيَضَ بْنِ حَمَّالٍ، أَنَّهُ وَفَدَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَقْطَعَهُ الْمِلْحَ - قَالَ ابْنُ الْمُتَوَكِّلِ الَّذِي بِمَأْرِبَ - فَقَطَعَهُ لَهُ فَلَمَّا أَنْ وَلَّى قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْمَجْلِسِ أَتَدْرِي مَا قَطَعْتَ لَهُ إِنَّمَا قَطَعْتَ لَهُ الْمَاءَ الْعِدَّ . قَالَ فَانْتَزَعَ مِنْهُ قَالَ وَسَأَلَهُ عَمَّا يُحْمَى مِنَ الأَرَاكِ قَالَ " مَا لَمْ تَنَلْهُ خِفَافٌ " . وَقَالَ ابْنُ الْمُتَوَكِّلِ " أَخْفَافُ الإِبِلِ " .
Kuteybe b. Saîd es-Sekafî ve Muhammed b. el-Mütevekkil el-Askalânî -lafız aynıdır- bize rivayet etti: Muhammed b. Yahya b. Kays el-Me'ribî onlara haber verdi; babası bana haber verdi, Sümâme b. Şürahîl'den, Sümeyy b. Kays'tan, Şümeyr'den -İbnü'l-Mütevekkil dedi ki: İbnü Abdi'l-Medân'dan-, Ebyad b. Hammâl'den: O, Resûlullah ﷺ'a geldi ve kendisinden tuzu iktâ olarak istedi. İbnü'l-Mütevekkil dedi ki: Me'rib'deki tuz. Resûlullah ﷺ da onu ona iktâ verdi. Adam dönüp gittiğinde meclisten bir adam şöyle dedi:
"Ona ne verdiğini biliyor musun? Ona aslında bitmeyen suyu verdin!" Bunun üzerine Resûlullah ﷺ verdiği iktâyı geri aldı. Sonra adam, arak ağaçlarının bulunduğu arazinin korunması hakkında sordu. Resûlullah ﷺ buyurdu ki: "Hayvan toynaklarının ulaşamadığı yerler hariç." İbnü'l-Mütevekkil ise "Deve toynakları" diye belirtti.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ortak bir tuz kaynağı özel mülk olarak tahsis edilemez.
Bir arazinin veya kaynağın bir kişiye idari olarak tahsis edilmesi.
Tükenmeyen ve insanların ihtiyaç duyduğu, daima mevcut bir kaynak.
Yaprakları ve dalları hayvan yemi olarak kullanılan bir çalı veya ağaç.
Âlimler buradan, toplumun ihtiyaç duyduğu bol miktardaki kamu kaynaklarının bir kişi için ayrılamayacağı sonucunu çıkarırlar. Genel olarak ihtiyaç duyulmayan bir şeyin, örneğin develerin ulaşamayacağı bir yerdeki otlak alanının sınırlandırılması gibi sınırlı bir tahsis ise uygun olabilir. Fıkıh âlimleri bu tür tahsisleri ortak menfaatlerin yönetimi kapsamında ele alır; uygulamanın ayrıntıları kaynağa ve koşullara göre değişir.
- Suyu, doğal kaynakları ve diğer ortak imkânları toplumun emanet edilmiş ortak değerleri olarak görün.
- Bir izin veya tahsis vermeden önce kaynağa kimlerin bağlı olduğunu araştırın ve bir tarafın başkalarını dışlamasını önleyin.
- Yöneticilerin doğal kaynaklarla ilgili kararlarının adalet ve kamu yararı açısından değerlendirilmesini sağlayın.
Bu rivayet de arazi ve kaynak tahsislerini ele alır ve kamu kaynaklarına ilişkin kuralları bağlamına yerleştirmeye yardımcı olur.
Sunan Abi Dawud · #3063 (Hasan)Rivayet, Peygamber ﷺ tarafından yapılan bir tahsisin belgesinden söz eder ve bu tahsislerin nasıl kayda geçirildiği meselesiyle bağlantılıdır.
Sahih al-Bukhari · #2370 (Sahih)Bu sahih rivayet, insanların kendilerine emanet edilen şeylerden sorumlu olduğunu vurgular; bu ilke yöneticiler ve ortak kaynaklar için de geçerlidir.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.