Sunan Abi Dawud, 3067. hadis
Sakhr al-Ahmasi rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Sakhr al-Ahmasi tarafından rivayet edildi
Rivayet
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبُو حَفْصٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ عُمَرُ - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ - قَالَ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، صَخْرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا ثَقِيفًا فَلَمَّا أَنْ سَمِعَ ذَلِكَ صَخْرٌ رَكِبَ فِي خَيْلٍ يُمِدُّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدِ انْصَرَفَ وَلَمْ يَفْتَحْ فَجَعَلَ صَخْرٌ يَوْمَئِذٍ عَهْدَ اللَّهِ وَذِمَّتَهُ أَنْ لاَ يُفَارِقَ هَذَا الْقَصْرَ حَتَّى يَنْزِلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُفَارِقْهُمْ حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَتَبَ إِلَيْهِ صَخْرٌ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ ثَقِيفًا قَدْ نَزَلَتْ عَلَى حُكْمِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا مُقْبِلٌ إِلَيْهِمْ وَهُمْ فِي خَيْلٍ . فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالصَّلاَةِ جَامِعَةً فَدَعَا لأَحْمَسَ عَشْرَ دَعَوَاتٍ " اللَّهُمَّ بَارِكْ لأَحْمَسَ فِي خَيْلِهَا وَرِجَالِهَا " . وَأَتَاهُ الْقَوْمُ فَتَكَلَّمَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ صَخْرًا أَخَذَ عَمَّتِي وَدَخَلَتْ فِيمَا دَخَلَ فِيهِ الْمُسْلِمُونَ . فَدَعَاهُ فَقَالَ " يَا صَخْرُ إِنَّ الْقَوْمَ إِذَا أَسْلَمُوا أَحْرَزُوا دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ فَادْفَعْ إِلَى الْمُغِيرَةِ عَمَّتَهُ " . فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ وَسَأَلَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاءً لِبَنِي سُلَيْمٍ قَدْ هَرَبُوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَتَرَكُوا ذَلِكَ الْمَاءَ . فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَنْزِلْنِيهِ أَنَا وَقَوْمِي . قَالَ " نَعَمْ " . فَأَنْزَلَهُ وَأَسْلَمَ - يَعْنِي السُّلَمِيِّينَ - فَأَتَوْا صَخْرًا فَسَأَلُوهُ أَنْ يَدْفَعَ إِلَيْهِمُ الْمَاءَ فَأَبَى فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَسْلَمْنَا وَأَتَيْنَا صَخْرًا لِيَدْفَعَ إِلَيْنَا مَاءَنَا فَأَبَى عَلَيْنَا . فَأَتَاهُ فَقَالَ " يَا صَخْرُ إِنَّ الْقَوْمَ إِذَا أَسْلَمُوا أَحْرَزُوا أَمْوَالَهُمْ وَدِمَاءَهُمْ فَادْفَعْ إِلَى الْقَوْمِ مَاءَهُمْ " . قَالَ نَعَمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ . فَرَأَيْتُ وَجْهَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَغَيَّرُ عِنْدَ ذَلِكَ حُمْرَةً حَيَاءً مِنْ أَخْذِهِ الْجَارِيَةَ وَأَخْذِهِ الْمَاءَ .
Sahr ibn el-Eyle el-Ehmesî rivayet etti: Resûlullah ﷺ Sakîf kabilesine sefer düzenledi. Sahr bunu duyunca Peygamber’e ﷺ destek olmak üzere atlılarıyla yola çıktı. Ancak Allah’ın Peygamberi’nin ﷺ Taif’i fethedemeden geri döndüğünü gördü. O gün Sahr, Allah’a söz verdi ve O’nun himayesine sığınarak, o kale halkı Resûlullah’ın ﷺ hükmüne teslim oluncaya kadar oradan ayrılmayacağına dair ahitleşti. Onlar Resûlullah’ın ﷺ hükmüne teslim oluncaya kadar yanlarından ayrılmadı. Sonra Sahr ona şu mektubu yazdı:
"Bundan sonra: Ey Allah’ın Resulü! Sakîf senin hükmüne teslim oldu ve ben de atlılarımla onlara doğru geliyorum." Bunun üzerine Resûlullah ﷺ cemaatle namaz kılınmasını emretti ve Ehmes kabilesi için on defa dua etti: "Allah’ım! Ehmes’in atlarını ve erkeklerini bereketlendir." Daha sonra insanlar geldi ve Muğîre b. Şu‘be şöyle dedi: "Ey Allah’ın Peygamberi! Sahr, diğer Müslümanlar gibi İslam’a giren halamı aldı." Resûlullah ﷺ onu çağırdı ve buyurdu ki: "Ey Sahr! Bir kavim İslam’a girdiğinde kanları ve malları dokunulmaz olur. Halamı Muğîre’ye iade et." O da halasını ona iade etti. Ardından İslam’dan kaçıp su kaynaklarını terk eden Benî Süleym hakkında Allah’ın Peygamberi’nden ﷺ şunu istedi: "Ey Allah’ın Peygamberi! Beni ve kavmimi oraya yerleştir." Resûlullah ﷺ: "Evet" buyurdu ve oraya yerleşmesine izin verdi. Daha sonra Benî Süleym İslam’a girdi ve Sahr’a gelerek sularını kendilerine iade etmesini istediler, fakat o reddetti. Bunun üzerine Peygamber’e ﷺ gelip: "Ey Allah’ın Peygamberi! Biz İslam’a girdik ve suyumuzu bize iade etmesi için Sahr’a geldik ama o bize vermedi" dediler. Resûlullah ﷺ Sahr’a gelip buyurdu ki: "Ey Sahr! Bir kavim İslam’a girdiğinde malları ve kanları korunur. Suyu kavmine iade et." Sahr: "Başüstüne ey Allah’ın Peygamberi" dedi. O esnada, cariyeyi ve suyu ondan geri istemek zorunda kaldığı için Resûlullah’ın ﷺ yüzünün utancından kızardığını gördüm.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
İslam’ı kabul eden kişinin canı ve malı korunmaya devam eder.
Tâif çevresinde yaşayan bir Arap kabilesi.
Bir topluluğun su ihtiyacını karşılamak için bağlı olduğu pınar veya su yeri.
Hukuka uygun biçimde alınamayacak veya ihlal edilemeyecek.
Âlimler, genel anlamdan İslam’ı kabul etmenin can ve malın korunmasını beraberinde getirdiği ve haksız yollarla elde edilen hakların iade edilmesi gerektiği sonucunu çıkarırlar. Ancak bu özel rivayet zayıftır ve bu nedenle tek başına bir hukuk kuralının dayanağı olamaz. Sünni hukuk mezhepleri bu tür hükümleri daha güçlü delillerle temellendirir; bunların tam olarak uygulanması şartlara ve yürürlükteki hukuka bağlıdır.
- Mülkiyetle ilgili bir uyuşmazlıkta önce kimin hak sahibi olduğunu belirleyin ve haksızlık sabit olduğunda bunu giderin.
- Bir topluluğa katılan insanlara adil davranın ve meşru haklarını koruyun.
- Bağlayıcı dinî hükümleri güvenilir delillere dayandırın; karmaşık mülkiyet meselelerinde uzman görüşü alın.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.