Sahih al-Bukhari, 4695. hadis
Aisha rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Aisha tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَهُ وَهُوَ يَسْأَلُهَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ} قَالَ قُلْتُ أَكُذِبُوا أَمْ كُذِّبُوا قَالَتْ عَائِشَةُ كُذِّبُوا. قُلْتُ فَقَدِ اسْتَيْقَنُوا أَنَّ قَوْمَهُمْ كَذَّبُوهُمْ فَمَا هُوَ بِالظَّنِّ قَالَتْ أَجَلْ لَعَمْرِي لَقَدِ اسْتَيْقَنُوا بِذَلِكَ. فَقُلْتُ لَهَا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا قَالَتْ مَعَاذَ اللَّهِ لَمْ تَكُنِ الرُّسُلُ تَظُنُّ ذَلِكَ بِرَبِّهَا. قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الآيَةُ. قَالَتْ هُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ الَّذِينَ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَصَدَّقُوهُمْ، فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْبَلاَءُ، وَاسْتَأْخَرَ عَنْهُمُ النَّصْرُ حَتَّى اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ مِمَّنْ كَذَّبَهُمْ مِنْ قَوْمِهِمْ وَظَنَّتِ الرُّسُلُ أَنَّ أَتْبَاعَهُمْ قَدْ كَذَّبُوهُمْ جَاءَهُمْ نَصْرُ اللَّهِ عِنْدَ ذَلِكَ.
Bize Abdülaziz b. Abdullah anlattı, bize İbrahim b. Sa'd anlattı, Salih'ten, İbn Şihab'dan nakletti; dedi ki: Bana Urve b. Zübeyr haber verdi, Aişe'den -Allah ondan razı olsun- rivayetle; Urve ona Yüce Allah'ın şu sözünü sorduğunda şöyle buyurdu: {Nihayet peygamberler ümitsizliğe kapıldıklarında...} Urve dedi ki: Ben sordum:
"Onlar yalanlandıklarını mı düşündüler, yoksa Allah tarafından kandırıldıklarını mı?" Aişe cevapladı: "Halkları tarafından yalanlandıklarını düşündüler." Dedim ki: "Fakat kavimlerinin kendilerini yalanladığını kesin olarak biliyorlardı, bu artık bir zan değildi ki?" Buyurdu: "Evet, ömrüm üzerine yemin ederim ki bunu kesinlikle biliyorlardı." Sonra ona sordum: "Peki, Allah'ın kendilerine vaadini yerine getirmeyeceğini mi zannettiler?" Buyurdu: "Hâşâ! Peygamberler Rableri hakkında asla böyle bir şey düşünmemişlerdir." Dedim ki: "Öyleyse bu ayet neyi ifade ediyor?" Buyurdu: "Bu ayet, Rablerine iman eden ve peygamberlerini tasdik eden, ancak üzerlerindeki bela uzayıp zafer geciktiğinde, peygamberlerin inkarcılardan ümidi kestiği ve hatta kendi takipçilerinin bile kendilerini yalanladığını düşündüğü sırada, işte o anda Allah'ın yardımının geldiği kimseler hakkındadır."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Aişe, peygamberlerin Rablerine asla güvenmediklerini değil, O’na daima güvendiklerini açıklar.
Burada, kavimlerindeki inkârcıların artık iman edeceğine dair umudun tükenmesi kastedilir.
İnsanların iman ve sabırlarının sınandığı ağır veya uzun süreli sıkıntı.
Allah’ın takdir ettiği zamanda verdiği destek ve zafer.
Klasik âlimler, peygamberlerin Allah’tan şüphe etmediklerini veya O’nun kendilerini terk ettiğini düşünmediklerini açıklamak için Aişe’nin Kur’an 12:110 hakkındaki yorumuna başvururlar. Uzun süren imtihan mümin takipçileri etkilemiş; peygamberler ise inkârcıların iman edeceğine dair umutlarını yitirmiş ve takipçilerinin artık kendilerine inanmayacağından endişe etmişlerdir. Bu açıklama, tefsirde titiz davranmanın ve yardım geciktiğinde Allah’a güvenmenin önemini vurgular.
- İmtihan uzayıp ferahlık geciktiğinde Allah’a güvenmeye devam edin.
- Kur’an ayetlerini dikkatle açıklayın ve Allah’a dair şüpheyi peygamberlere atfetmeyin.
- Baskı altında olan insanlara sabır, iman ve yüreklendirici sözlerle destek olun.
Bu rivayet, Kur’an 12:110’un kıraati ve anlamına ilişkin tartışmayla doğrudan bağlantılıdır.
Sahih al-Bukhari · #4697 (Sahih)Bu rivayet aynı tefsir bölümünde yer alır ve Kur’an ayetlerinin açıklamasını bağlamına oturtmaya yardımcı olur.
Sahih al-Bukhari · #1007 (Sahih)Bu rivayette Peygamber ﷺ zor bir dönemde Allah’tan yardım ister; bu da ferahlık geciktiğinde sabır ve güven temasıyla örtüşür.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.