Nikah · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, 5191. hadis

Abdullah ibn Abbas rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.

Sahih (güvenilir)Kitap: Nikah
صحيح البخاري
Kim rivayet etti?

Abdullah ibn Abbas tarafından rivayet edildi

Sahih (güvenilir)

Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.

Rivayet

Arapça metin

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ، وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ، فَتَبَرَّزَ، ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ، هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ‏.‏ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الْوَحْىِ أَوْ غَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ‏.‏ فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ‏.‏ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَىْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ، أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِي لاَ تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ، وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ، وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي الأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ، فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ‏.‏ قُلْتُ مَا هُوَ، أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ، طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ‏.‏ فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَشْرُبَةً لَهُ، فَاعْتَزَلَ فِيهَا، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ‏.‏ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ الْغُلاَمُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ‏.‏ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلاَمِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ‏.‏ فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ‏.‏ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا ـ قَالَ ـ إِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ‏.‏ فَرَفَعَ إِلَىَّ بَصَرَهُ فَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ‏.‏ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَبَسُّمَةً أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسًا وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ، وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ‏.‏ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ مُتَّكِئًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي‏.‏ فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ ‏"‏ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ‏"‏‏.‏ مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ‏"‏‏.‏ فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ، ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ‏.‏

Çeviri

Abdullah ibn Abbas (Allah ondan razı olsun) şöyle rivayet etti: Ben her zaman Ömer ibn el-Hattab'a, Yüce Allah'ın {Eğer ikiniz de Allah'a tövbe ederseniz, kalpleriniz gerçekten (hakkı kabul etmeye) yönelmiştir} buyurduğu Peygamber'in ﷺ eşlerinden olan iki kadını sormayı çok istiyordum. Nihayet o hacca gittiğinde ben de onunla birlikte hacca gittim. Yolculuk sırasında abdestbozmaya çekildi, ben de elimde bir su kabıyla onunla gittim. İhtiyacını giderince ellerine su döktüm ve abdest aldı. Ona dedim ki:

"Ey Müminlerin Emiri! Yüce Allah'ın {Eğer ikiniz de Allah'a tövbe ederseniz...} ayetinde bahsettiği Peygamber'in ﷺ eşlerinden o iki kadın kimdir?" O da: "Senin sorun beni şaşırttı ey İbn Abbas! Onlar Aişe ve Hafsa'dır" dedi. Sonra Ömer hadisi anlatmaya devam ederek şöyle dedi: "Ben ve Evâli-i Medine'de oturan Beni Ümeyye ibn Zeyd kabilesinden Ensarlı komşum, Peygamber'e ﷺ nöbetleşe giderdik. Bir gün o giderdi, bir gün ben. Ben gittiğimde o gün vahiyle ilgili veya başka hususlarda meydana gelen haberleri ona getirirdim; o gittiğinde de benim için aynısını yapardı. Biz Kureyş topluluğu kadınlarımız üzerinde otorite sahibi idik, ancak Medine'ye geldiğimizde Ensar'ın kadınlarının erkeklerine galip olduğunu gördük. Bunun üzerine bizim kadınlarımız da Ensar kadınlarının âdetlerini edinmeye başladılar. Bir gün hanımıma bağırdım, o da bana karşılık verdi; buna hoşlanmadığımı belirttim. Bana: 'Sana karşılık vermeme neden şaşırıyorsun? Vallahi Peygamber'in ﷺ eşleri de ona karşılık veriyorlar ve hatta bazıları onu gündüzden geceye kadar terk ediyor (konuşmuyor)' dedi. Bu söz beni korkuttu ve 'Bunu yapan hüsrana uğramıştır!' dedim. Sonra üzerime giysilerimi alıp Hafsa'nın yanına girdim ve ona: 'İçinizden biri Peygamber'i ﷺ gündüzden geceye kadar küs bırakıyor mu?' diye sordum. 'Evet' dedi. Ben de: 'Hüsrana uğradın ve kaybettin! Allah Resulü'nün ﷺ öfkesi sebebiyle Allah'ın gazap etmesinden ve böylece helak olmaktan korkmaz mısın? Peygamber'den ﷺ fazla şey isteme, ona karşı gelme ve onu terk etme. Ne ihtiyacın varsa benden iste. Komşunun (Aişe'nin) senden daha güzel ve Peygamber ﷺ katında daha sevimli olması seni aldatmasın' dedim." Ömer ekledi: "O sıralarda aramızda Gassan kabilesinin bize saldırmak için atlarını nalladığı konuşuluyordu. Ensarlı arkadaşım nöbet günü şehre inmiş, akşamleyin dönüp kapımı şiddetle çalmış ve orada olup olmadığımı sormuştu. Korkuyla dışarı çıktım. 'Bugün büyük bir olay oldu' dedi. 'Nedir? Gassan mı geldi?' diye sordum. 'Hayır, ama ondan daha büyük ve korkunç bir şey: Peygamber ﷺ eşlerini boşadı' dedi. Ben de 'Hafsa hüsrana uğradı ve kaybetti' dedim. Aslında bunun yakında olabileceğini düşünmüştüm. Hemen giyinip sabah namazını Peygamber ﷺ ile kıldım. Peygamber ﷺ üst odasına çıkıp orada inzivaya çekildi. Hafsa'nın yanına girdiğimde onu ağlarken buldum. 'Seni ne ağlatıyor? Seni bundan sakındırmamış mıydım? Peygamber ﷺ sizi boşadı mı?' diye sordum. 'Bilmiyorum, işte üst odada yalnız başına inzivada' dedi. Dışarı çıkıp minberin yanına geldim; etrafında bir grup insan vardı ve bazıları ağlıyordu. Bir süre onlarla oturdum, sonra hissettiklerime dayanamayıp Peygamber'in ﷺ bulunduğu odaya gittim. Siyah kölesine: 'Ömer için izin iste' dedim. Köle içeri girip Peygamber ﷺ ile konuştu, sonra dönüp 'Peygamber ﷺ ile konuştum ve seni andım ama sustu' dedi. Geri dönüp minberin yanındaki topluluğun arasına oturdum. Dayanamayıp tekrar köleye gidip izin istedim; yine aynı cevabı aldım. Üçüncü kez denediğimde, tam ayrılacakken köle beni çağırıp 'Peygamber ﷺ sana izin verdi' dedi. Allah Resulü'nün ﷺ yanına girdiğimde, hurma liflerinden yapılmış bir hasır üzerinde yatıyordu; arasında hiçbir döşek yoktu. Hasırın izi böğrüne çıkmıştı ve içi hurma lifiyle doldurulmuş deri bir yastığa yaslanmıştı. Selam verdim ve ayakta dururken: 'Ey Allah'ın Resulü! Eşlerini boşadın mı?' diye sordum. Bana bakıp "Hayır" buyurdu. Ben de "Allahu Ekber!" dedim. Sonra yine ayakta, ortamı yumuşatmak için: 'Ey Allah'ın Resulü! Beni dinleseniz... Biz Kureyşliler kadınlarımıza hükmederdik, Medine'ye gelince burada erkeklerin kadınlara hakim olduğunu gördük' dedim. Peygamber ﷺ tebessüm etti. Devam ettim: 'Hafsa'nın yanına girip ona: Komşunun (Aişe'nin) senden daha güzel ve Peygamber ﷺ nezdinde daha sevimli olması seni aldatmasın, demiştim.' Peygamber ﷺ tekrar tebessüm etti. Onu gülümserken görünce oturdum. Evine baktım; vallahi evinde gözü dolduracak üç parça deriden başka bir şey görmedim. Dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü! Ümmetin için bolluk dua et; çünkü Fars ve Rum milletlerine dünya genişletildi, onlara dünya verildi ama Allah'a ibadet etmiyorlar.' Bunun üzerine yaslanmış haldeki Peygamber ﷺ doğrulup oturdu ve "Bu konuda sen mi böyle düşünüyorsun ey Hattab'ın oğlu? Onlar iyiliklerinin karşılığını dünya hayatında peşin almış bir kavimdir" buyurdu. Ben de: 'Ey Allah'ın Resulü! Benim için mağfiret dile' dedim. Bundan sonra Peygamber ﷺ, Hafsa'nın Aişe'ye açıkladığı bu söz nedeniyle eşlerinden yirmi dokuz gece uzak kaldı. Daha önce "Bir ay onlara girmeyeceğim" demişti; çünkü Allah kendisini uyardığında onlara karşı şiddetli bir gücenmişti. Yirmi dokuz gece geçince ilk olarak Aişe'nin yanına girdi. Aişe ona: 'Ey Allah'ın Resulü! Bize bir ay girmeyeceğine yemin etmiştin, oysa sadece yirmi dokuz gece geçti, ben saydım' dedi. Peygamber ﷺ: "Bu ay yirmi dokuz gündür" buyurdu. Aişe ekledi: 'Sonra Yüce Allah muhayyerlik ayetini indirdi. Eşlerinden ilk olarak beni seçti ve ben de onu tercih ettim. Sonra diğer eşlerine de seçenek sundu ve onlar da benim söylediğimin aynısını söylediler.'

Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.

Temel mesaj

Ömer, Peygamber ﷺ’in aile hayatını ve sade yaşam tercihini anlatır.

Arka plan ve bağlam

Ömer, Hafsa’nın gizli bir bilgiyi Aişe’ye aktarmasının ardından Peygamber ﷺ’in eşlerinden yirmi dokuz gece ayrı kaldığını anlatır. Sonra Peygamber ﷺ, Kur’an’da belirtildiği üzere eşlerine seçim hakkı verdi.

Kavramlar ve açıklamalar
abdest

Müslümanların namazdan önce ve başka durumlarda yaptıkları ritüel temizlik.

seçim ayetleri

Peygamber ﷺ’in eşlerine dünya hayatı ve nimetleriyle Allah ve Resulü ﷺ arasında seçim hakkı tanınan ayetler.

ayrı kaldı

Eşlerinden geçici olarak uzaklaştı; bu, tek başına onları boşadığı anlamına gelmez.

Âlimlerin çıkarımları

Âlimler, tövbe ve seçimle ilgili ayetlerin sırları korumanın ve Resulullah ﷺ’e saygı göstermenin önemini ortaya koyduğunu vurgular. Yirmi dokuz gecelik ayrı kalış boşanmayla sonuçlanmadı; Peygamber ﷺ evlilik hayatına döndü ve eşlerine seçim hakkı tanıdı. Klasik fakihler, bu rivayetten eşlerine belirli bir süre yaklaşmamaya dair yeminin kendiliğinden boşanma anlamına gelmediğini tartışırlar; kesin hukuki sonuçlar kullanılan ifadelere ve koşullara bağlıdır. Persler ve Romalılarla ilgili bölüm, dünyevi refahın tek başına Allah’ın lütfunun kanıtı olmadığını öğretir.

Günümüz için dersler
  1. Gizli bilgileri koruyun ve özellikle ilişkilere zarar verebilecek bilgileri izin almadan paylaşmayın.
  2. Evlilikteki gerginlikleri sakin biçimde konuşun ve diğer kişiyi küçük düşürmeden öğüt alın.
  3. İyi oluşu yalnızca servetle ölçmeyin; şükür, iman ve sade bir yaşam büyük değer taşır.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her gün kendi dilinde bir hadis

Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.