Sahih Muslim, 6121. hadis
Anas ibn Malik rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Anas ibn Malik tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى لَهُمْ صَلاَةَ الظُّهْرِ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ وَذَكَرَ أَنَّ قَبْلَهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَنِي عَنْ شَىْءٍ فَلْيَسْأَلْنِي عَنْهُ فَوَاللَّهِ لاَ تَسْأَلُونَنِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا " . قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي " . فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ " . فَلَمَّا أَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي " . بَرَكَ عُمَرُ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً - قَالَ - فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْلَى وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَىَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ قَالَتْ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُذَافَةَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُذَافَةَ مَا سَمِعْتُ بِابْنٍ قَطُّ أَعَقَّ مِنْكَ أَأَمِنْتَ أَنْ تَكُونَ أُمُّكَ قَدْ قَارَفَتْ بَعْضَ مَا تُقَارِفُ نِسَاءُ أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ فَتَفْضَحَهَا عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ وَاللَّهِ لَوْ أَلْحَقَنِي بِعَبْدٍ أَسْوَدَ لَلَحِقْتُهُ .
Harmele b. Yahya b. Abdullah b. Harmele b. İmrân et-Tücîbî bana anlattı: İbn Vehb bize haber verdi, Yûnus bana haber verdi, İbn Şihâb'dan, o da dedi ki: Enes b. Mâlik bana haber verdi ki, Resûlullah ﷺ güneş zeval vaktini geçince çıktı ve onlara öğle namazını kıldırdı. Selam verince minbere çıktı, Kıyamet Saatinden bahsetti ve ondan önce meydana gelecek büyük olayları andı. Sonra şöyle buyurdu:
"Bana bir şey sormak isteyen kim varsa sorsun. Vallahi, ben bu makamda olduğum sürece bana hiçbir şey sormayacaksınız ki size onun haberini vereyim." Enes b. Mâlik dedi ki: İnsanlar bunu Resûlullah ﷺ'dan işitince çokça ağladılar. Resûlullah ﷺ da "Bana sorun!" demeyi tekrarladı. Bunun üzerine Abdullah b. Huzâfe ayağa kalktı ve "Ey Allah'ın Resûlü, babam kimdir?" diye sordu. Resûlullah ﷺ "Baban Huzâfe'dir" buyurdu. Resûlullah ﷺ "Bana sorun!" demeyi sürdürünce Ömer diz çöktü ve "Rabbimiz olarak Allah'tan, dinimiz olarak İslâm'dan ve peygamberimiz olarak Muhammed'den razı olduk" dedi. Ömer bunu söyleyince Resûlullah ﷺ sustu. Sonra Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu: "İş yakındır! Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki, az önce Cennet ve Cehennem şu duvarın yüzünde bana arz edildi; hayır ve şer bakımından bugünkü gibi bir gün görmedim." İbn Şihâb dedi ki: Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe bana anlattı: Abdullah b. Huzâfe'nin annesi oğluna şöyle demişti: "Senden daha asi bir evlat hiç duymadım. Annenin cahiliye kadınlarının yaptığı bazı şeyleri yapmadığından emin misin de onu insanların gözleri önünde rezil ediyorsun?" Abdullah b. Huzâfe ise "Vallahi, beni siyah bir köleye nispet etseydi bile yine de ona bağlanırdım" demiştir.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ soru sorulmasına davet etti; Ömer ise topluluğun huzur bulmasına yardımcı oldu.
Öğle namazından sonra Peygamber ﷺ minberden Saat ve ondan önce gerçekleşecek büyük olaylar hakkında konuştu. Orada bulunanları soru sormaya davet etti; Ömer de Allah’tan, İslam’dan ve Resul ﷺ’den razı olduğunu dile getirdi.
Kıyamet günü ve dünya hayatının sonu.
Peygamber ﷺ’in insanlara hitap ettiği, mescitteki yüksekçe yer.
İslam’dan önce, birçok insanın vahyin rehberliğinden yoksun yaşadığı dönem.
Âlimler, bu özel durumda soru sormaya yapılan davetin incitici ya da faydasız sorular sormak için sınırsız bir izin olmadığını belirtir. Abdullah ibn Hudhafa’nın sorusu, Peygamber ﷺ’in cevap verdiğini gösterirken Ömer’in tepkisi, iman ve rızanın topluluğu nasıl sakinleştirebileceğini ortaya koyar. Bu bölüm ayrıca güzel ahlakın ve başkalarını utandırmamanın önemini vurgular.
- Bilgi ve hidayet aramak için soru sorun; başkalarını gereksiz yere incitebilecek veya utandırabilecek sorulardan kaçının.
- Huzursuzluk ortaya çıktığında iman ve tevekkül ifade eden sözler söyleyin; insanların yeniden sakinleşmesine yardımcı olun.
- Ahireti düşünün ve bu hatırlayışın seçimlerinizi ve başkalarına davranışınızı iyileştirmesine izin verin.
Bu sahih rivayet, Peygamber ﷺ’in soru sorma davetini anlatır ve orada bulunanların tepkileri hakkında ek bağlam sunar.
Sahih Muslim · #6120 (Sahih)Bu rivayet aynı olayı ve sahabenin sorularını daha ayrıntılı biçimde ele alır.
Sahih Muslim · #6123 (Sahih)Bu sahih rivayet de tekrar edilen soru sorma davetiyle ilgilidir ve olayı bağlamı içinde anlamaya yardımcı olur.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.