Sunan an-Nasa'i, 3597. hadis
Umar ibn al-Khattab rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Umar ibn al-Khattab tarafından rivayet edildi
Rivayet
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ خَيْبَرَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً أَحَبَّ إِلَىَّ وَلاَ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهَا . قَالَ " إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنْ لاَ تُبَاعَ وَلاَ تُوهَبَ - فِي الْفُقَرَاءِ وَذِي الْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ بِالْمَعْرُوفِ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالاً وَيُطْعِمَ .
İshâk b. İbrâhim bize haber verdi ve dedi ki: Ebû Dâvud el-Haferî, Ömer b. Sa'd bize Süfyân es-Sevrî'den, o da İbn Avn'dan, o da Nâfi'den, o da İbn Ömer'den, o da Ömer'den rivayet etti. Ömer şöyle dedi:
"Hayber arazisinden bir parça arazi edindim. Resûlullah ﷺ'e gelerek: 'Bir arazi edindim; benim için bundan daha sevimli ve daha kıymetli bir mal elde etmemiştim' dedim. O da: 'Dilersen onu sadaka olarak vakfedebilirsin' buyurdu. Bunun üzerine Ömer, satılmaması ve hibe edilmemesi şartıyla o araziyi fakirlere, yakınlara, kölelere, misafirlere ve yolda kalmışlara vakfetti. Arziden sorumlu olan kimsenin, mal edinme kastı taşımadan ve aşırıya kaçmadan ondan yemesinde veya başkalarını yedirmesinde bir günah yoktur."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
ʿUmar en değerli arazisini kalıcı sadaka olarak vakfetti.
ʿUmar, Hayber’de bir arazi edindiğini ve kendisi için bundan daha değerli bir mülk bulunmadığından Hz. Peygamber ﷺ’e danıştığını anlatır.
Malın kendisinin korunup kullanımının veya gelirinin hayır amaçlarına tahsis edildiği bağış.
Vakfı yöneten ve gelirinin şartlara uygun kullanılmasını gözeten kişi.
Yönetici makul bir ücret veya yemek alabilir; ancak vakfı kendisini zenginleştirmek için kullanamaz.
Âlimler bu rivayetten vakfın meşruiyetini çıkarır: vakfedilen mal satılmaz veya başkasına verilmez; geliri ise belirlenmiş gruplara tahsis edilir. Vakfedenin şartlarına uyulmalıdır. Metne göre yönetici, kendisini zenginleştirmeden makul ölçüde vakıftan yararlanabilir veya başkalarına yemek verebilir. Dört Sünni fıkıh mezhebi vakfı kabul eder; ancak yönetim ayrıntıları ve yöneticinin ücreti konusunda farklı görüşleri ele alırlar.
- Kalıcı fayda sağlayabilecek bir malı devamlı sadaka olarak tahsis etmeyi düşünün.
- Bağıştan kimlerin yararlanacağını ve yöneticinin hangi şartlara uyması gerektiğini açıkça belirleyin.
- Hayır amaçlı malları özenle yönetin; kendiniz için yalnızca makul ve izin verilen miktarı alın.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.