نماز · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 1029

روایت‌شده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Da'if (ضعیف)کتاب: نماز
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abu Sa'id al-Khudri

Da'if (ضعیف)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا عِيَاضٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِلاَلِ بْنِ عِيَاضٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَمْ يَدْرِ زَادَ أَمْ نَقَصَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَإِذَا أَتَاهُ الشَّيْطَانُ فَقَالَ إِنَّكَ قَدْ أَحْدَثْتَ فَلْيَقُلْ كَذَبْتَ إِلاَّ مَا وَجَدَ رِيحًا بِأَنْفِهِ أَوْ صَوْتًا بِأُذُنِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ أَبَانَ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ مَعْمَرٌ وَعَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عِيَاضُ بْنُ هِلاَلٍ وَقَالَ الأَوْزَاعِيُّ عِيَاضُ بْنُ أَبِي زُهَيْرٍ ‏.‏

ترجمه

محمد بن علاء به ما حدیث کرد، اسماعیل بن ابراهیم به ما حدیث کرد، هشام دستوائی به ما حدیث کرد، یحیی بن ابی کثیر به ما حدیث کرد، عیاض به ما حدیث کرد؛ و (در سندی دیگر) موسی بن اسماعیل به ما حدیث کرد، ابان به ما حدیث کرد، یحیی به ما حدیث کرد، از هلال بن عیاض، از ابوسعید خدری رضی الله عنه، که رسول الله ﷺ فرمودند:

«هرگاه یکی از شما نماز بخواند و نداند که زیاد خوانده است یا کم، پس در حال نشسته دو سجده انجام دهد. سپس اگر شیطان نزد او آمد و گفت: 'تو حدث یافته‌ای (وضویت باطل شده است)'، بگوید: 'دروغ گفتی!' مگر آنکه بویی را با بینی خود حس کند یا صدایی را با گوش خود بشنود.» و این لفظ حدیث ابان است. ابوداود گفت: معمر و علی بن مبارک نام او را عیاض بن هلال ذکر کرده‌اند و اوزاعی او را عیاض بن ابی زهیر نامیده است.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

در تردید درباره تعداد رکعت‌های نماز، یقین ملاک است؛ برای شک در باطل‌شدن وضو، دلیل روشن لازم است.

توضیح واژه‌های دشوار
رکعت‌ها

واحدهایی که نماز عبادی از آن‌ها تشکیل می‌شود.

سجده‌ها

سجده‌هایی که در آن‌ها پیشانی به زمین می‌رسد.

طهارت شرعی (وضو)

وضوی کوچکِ مقرر که برای نماز لازم است.

برداشت‌های عالمان

عالمان حکم شک در باطل‌شدن وضو را بر روایت‌های قوی‌تر استوار می‌کنند: کسی که یقین دارد وضو داشته، بر همان حالت باقی می‌ماند تا دلیلی روشن خلاف آن را ثابت کند. عبارت مربوط به سجده‌های اضافی هنگام شک در تعداد رکعت‌ها، به‌سبب ضعف زنجیرهٔ نقل، به‌تنهایی به‌عنوان دلیل به کار نمی‌رود. مذاهب فقهی جزئیات شک در نماز و سجدهٔ سهو را با استناد به ادلهٔ دیگری بررسی می‌کنند؛ کاربرد دقیق این احکام با توجه به موقعیت و مذهب متفاوت است.

درس‌هایی برای امروز
  1. فقط به‌دلیل شک در باطل‌شدن وضو نماز را قطع نکنید؛ داوری خود را بر یقین بنا کنید.
  2. هنگام سردرگمی دربارهٔ نماز، قواعد سجدهٔ سهو را که مذهب فقهی شما بر پایهٔ ادلهٔ قوی توضیح می‌دهد رعایت کنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.