Sunan Abi Dawud، حدیث 2512
روایتشده توسط Abu Ayyub al-Ansari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Ayyub al-Ansari
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، وَابْنِ، لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ، قَالَ : غَزَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ نُرِيدُ الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ، وَعَلَى الْجَمَاعَةِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَالرُّومُ مُلْصِقُو ظُهُورِهِمْ بِحَائِطِ الْمَدِينَةِ، فَحَمَلَ رَجُلٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَقَالَ النَّاسُ : مَهْ، مَهْ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ . فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ : إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ لَمَّا نَصَرَ اللَّهُ نَبِيَّهُ وَأَظْهَرَ الإِسْلاَمَ، قُلْنَا : هَلُمَّ نُقِيمُ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحُهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَالإِلْقَاءُ بِالأَيْدِي إِلَى التَّهْلُكَةِ أَنْ نُقِيمَ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحَهَا وَنَدَعَ الْجِهَادَ . قَالَ أَبُو عِمْرَانَ : فَلَمْ يَزَلْ أَبُو أَيُّوبَ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ .
احمد بن عمرو بن سرح به ما حدیث کرد، ابن وهب از حیوه بن شریح و ابن لهیعه، آنان از یزید بن ابی حبیب، و او از اسلم ابی عمران روایت کردند که گفت: ما از مدینه به قصد فتح قسطنطنیه به جنگ رفتیم و فرماندهی گروه بر عهده عبدالرحمن بن خالد بن ولید بود. رومیان پشت خود را به دیوار شهر چسبانده بودند. ناگهان مردی به تنهایی به دشمن حمله کرد، مردم فریاد زدند:
«بس کن! بس کن! لا إله إلا الله! او خود را به هلاکت میاندازد!» ابی ایوب فرمود: «این آیه درباره ما گروه انصار نازل شده است. هنگامی که خداوند پیامبرش ﷺ را یاری کرد و اسلام را پیروز گردانید، ما گفتیم: بیایید در اموالمان بمانیم و به آبادانی آن بپردازیم. سپس خداوند متعال این آیه را نازل فرمود: {و در راه خدا انفاق کنید و دستهایتان را به سوی هلاکت میفکنید}. بنابراین منظور از انداختن دستها به سوی هلاکت این است که در اموالمان بمانیم و به اصلاح آن مشغول شویم و جهاد را رها کنیم.» ابو عمران گفت: «ابی ایوب همواره در راه خدا جهاد کرد تا اینکه در قسطنطنیه دفن شد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Abu Ayyub legt uit dat het verwaarlozen van Gods zaak tot ondergang leidt.
Abu Ayyub plaatst de verzen in de context van de Ansar, die na de overwinning overwogen bij hun bezittingen te blijven en de inzet op Gods weg achterwege te laten. De overlevering beschrijft ook een legerexpeditie naar Constantinopel.
De inwoners van Medina die de Profeet ﷺ en de vroege moslims hielpen.
Volgens Abu Ayyubs uitleg: uit gehechtheid aan bezit de plicht tot inzet op Gods weg verwaarlozen.
Handelen om Allahs welbehagen te zoeken, waaronder in deze context bijdragen en inzet.
Geleerden noemen Abu Ayyubs uitleg als bewijs dat de waarschuwing voor ondergang niet uitsluitend betrekking heeft op gevaarlijke militaire acties: ook het nalaten van verplichte inzet uit gehechtheid aan bezit kan eronder vallen. De overlevering geeft geen vrijbrief voor roekeloosheid; inzet moet plaatsvinden binnen de regels van de islamitische wet en onder rechtmatig gezag. De vier soennitische wetscholen beoordelen zulke verplichtingen aan de hand van de omstandigheden en ander bewijs.
- Laat liefde voor bezit je niet afhouden van een plicht tegenover Allah en andere mensen.
- Draag met tijd, middelen of deskundigheid bij aan rechtvaardige doelen binnen de islamitische regels.
- Maak onderscheid tussen moedige inzet en roekeloos handelen; toets keuzes aan kennis en rechtmatig gezag.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.