Sunan Abi Dawud، حدیث 2537
روایتشده توسط Abu Hurayrah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا أَبِي هُرَيْرَةَ
- 1مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2حَمَّادٌ
- 3مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو
- 4أَبِي سَلَمَةَ
- 5أَبِي هُرَيْرَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ أُقَيْشٍ، كَانَ لَهُ رِبًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَرِهَ أَنْ يُسْلِمَ حَتَّى يَأْخُذَهُ فَجَاءَ يَوْمَ أُحُدٍ . فَقَالَ : أَيْنَ بَنُو عَمِّي قَالُوا : بِأُحُدٍ . قَالَ : أَيْنَ فُلاَنٌ قَالُوا : بِأُحُدٍ . قَالَ : أَيْنَ فُلاَنٌ قَالُوا : بِأُحُدٍ . فَلَبِسَ لأْمَتَهُ وَرَكِبَ فَرَسَهُ ثُمَّ تَوَجَّهَ قِبَلَهُمْ، فَلَمَّا رَآهُ الْمُسْلِمُونَ قَالُوا : إِلَيْكَ عَنَّا يَا عَمْرُو . قَالَ : إِنِّي قَدْ آمَنْتُ . فَقَاتَلَ حَتَّى جُرِحَ، فَحُمِلَ إِلَى أَهْلِهِ جَرِيحًا، فَجَاءَهُ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ لأُخْتِهِ : سَلِيهِ حَمِيَّةً لِقَوْمِكَ أَوْ غَضَبًا لَهُمْ أَمْ غَضَبًا لِلَّهِ فَقَالَ : بَلْ غَضَبًا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ فَمَاتَ . فَدَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَا صَلَّى لِلَّهِ صَلاَةً .
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، حماد برای ما حدیث کرد، محمد بن عمرو به ما خبر داد، از ابوسلمه، از ابوهُریره روایت است که عمرو بن اُقَیش در دوران جاهلیت ربا داشت و ناخوشایند میدانست که اسلام بیاورد تا زمانی که آن را دریافت کند. پس در روز جنگ اُحُد آمد و پرسید:
«پسران عمویم کجایند؟» گفتند: «در اُحُد.» پرسید: «فلانی کجاست؟» گفتند: «در اُحُد.» باز پرسید: «فلانی کجاست؟» گفتند: «در اُحُد.» سپس زره خود را پوشید و بر اسبش سوار شد و به سوی آنان روانه گشت. چون مسلمانان او را دیدند، گفتند: «ای عمرو! از ما دور شو.» گفت: «من ایمان آوردهام.» سپس جنگید تا اینکه زخمی شد و او را زخمی به نزد خانوادهاش بردند. سعد بن معاذ نزد خواهرش آمد و گفت: «از او بپرس آیا از روی تعصب قومی جنگیده، یا از روی خشم برای آنان، یا از روی خشم برای الله؟» او پاسخ داد: «بلکه از روی خشم برای الله و رسول او.» سپس از دنیا رفت و وارد بهشت شد، در حالی که هرگز نمازی برای الله نخوانده بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمرو بهسبب نیت صادقانهاش در ایمان، شهید شد؛ هرچند هنوز نماز نخوانده بود.
عمرو بن اُقَیش اسلامآوردن خود را به تأخیر انداخت تا در دوران اسلامی، بهرهٔ ربویِ متعلق به دوران جاهلیت را دریافت کند. در روز اُحُد اسلام را پذیرفت و در کنار مسلمانان جنگید.
افزایشِ حرام بر وام؛ عمرو این مطالبات را پیش از گرویدن به اسلام، در دوران جاهلیت به دست آورده بود.
زرهی محافظ از حلقههای فلزی که جنگجو میپوشید.
حمایت از یک گروه بهسبب وفاداری گروهی، نه برای رضای خدا.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که پذیرش صادقانهٔ ایمان و خلوص نیت اهمیت فراوان دارد: عمرو در حالی که مؤمن بود کشته شد، پیش از آنکه فرصتی برای خواندن نماز داشته باشد. روایت اهمیت نماز را نادیده نمیگیرد؛ بلکه وضعیتی استثنایی را شرح میدهد که در آن زندگی عمرو بلافاصله پس از اسلامآوردنش پایان یافت. همچنین روشن میشود که اعمال تنها بر پایهٔ ظاهرشان سنجیده نمیشوند، بلکه نیتی که فرد با آن عمل میکند نیز در داوری مؤثر است. مذاهب فقهی بر اهمیت نیت تأکید دارند، درحالیکه احکام مشخص نماز و تکالیف از ادلهٔ دیگری تعیین میشوند.
- هنگام تصمیمهای مهم، نیت خود را بررسی کنید و از خود بپرسید که آیا برای رضای خدا عمل میکنید یا از روی فشار گروهی و منفعت شخصی.
- توبهای صادقانه یا گامی نیک را بهسبب منافع گذشته به تأخیر نیندازید؛ برای جبران درستِ تعهدات پیشین فوراً مشورت بگیرید.
- دیگران را تنها بر پایهٔ کارهای گذشتهشان داوری نکنید؛ برای تغییر صادقانه و انتخابهای تازه فرصت قائل شوید.
این روایت از همان باب روشن میکند که پاداش پیکار به هدفی بستگی دارد که فرد برای آن میجنگد.
Sunan Abi Dawud · #2536 (Hasan)این روایت نیز از اسلامآوردن فردی و کشتهشدن او در نبرد سخن میگوید و از این جهت با داستان عمرو پیوند دارد.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)روایت مشهور دربارهٔ اعمال و نیتها مبنایی گستردهتر برای فهم رفتار عمرو فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.