Sunan Abi Dawud، حدیث 2595
روایتشده توسط Samurah ibn Jundub. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ
- 1سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ
- 3الْحَجَّاجِ
- 4قَتَادَةَ
- 5الْحَسَنِ
- 6سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، قَالَ كَانَ شِعَارُ الْمُهَاجِرِينَ عَبْدُ اللَّهِ وَشِعَارُ الأَنْصَارِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ .
سعید بن منصور به ما حدیث نقل کرد، یزید بن هارون به ما حدیث نقل کرد، از حجاج، از قتاده، از حسن، از سمره بن جندب که گفت: «شعار جنگی مهاجرین "عبدالله" و شعار انصار "عبدالرحمن" بود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت برای دو گروه از صحابه، شعارهای جداگانهای در میدان نبرد ذکر میکند.
واژه یا شعاری برای شناسایی که در جریان نبرد به کار میرفت.
صحابهای که از مکه به مدینه هجرت کردند.
یاران مدنی که از پیامبر ﷺ و مهاجران حمایت کردند.
این گزارش عملی را به مهاجران و انصار نسبت میدهد، اما بهسبب ضعیف بودن زنجیرهٔ روایت، بهتنهایی نمیتواند حکمی دینی را اثبات کند. فقیهان کلاسیک ممکن است چنین گزارشهایی را بهعنوان اطلاعات تاریخی بررسی کنند؛ اما برای اثبات حکمی الزامآور دربارهٔ وجوب یا حرمت، به ادلهٔ معتبر استناد میکنند. چهار مذهب فقهی اهلسنت، بهکاربردن این نامهای مشخص بهعنوان شعار جنگی را واجب نمیدانند.
- شعارهای جنگیِ ذکرشده را گزارشی تاریخیِ منسوب بدانید، نه رسمی دینی و واجب.
- احکام دینی را با ادلهٔ معتبر بسنجید و هنگام عمل به نیت خالص توجه کنید.
- با یاریرساندن عملی و سنجیده به یکدیگر، همبستگی متقابل را تقویت کنید.
این روایت صحیح روشن میکند که معیار، نیتِ اعتلای کلمهٔ الله است، نه نام یا شعار یک گروه.
Sahih al-Bukhari · #481 (Sahih)پیامبر ﷺ مؤمنان را به اجزای ساختمانی تشبیه میکند که یکدیگر را استوار میسازند؛ این امر بر همکاری تأکید میکند، بیآنکه گزارش ضعیف را به حکمی الزامآور تبدیل کند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.