Sunan Abi Dawud، حدیث 2602
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَ شَهِدْتُ عَلِيًّا - رضى الله عنه - وَأُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَى ظَهْرِهَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ { سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ } ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ . ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ . ثُمَّ ضَحِكَ فَقِيلَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ ضَحِكْتَ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ كَمَا فَعَلْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ ضَحِكْتَ قَالَ " إِنَّ رَبَّكَ يَعْجَبُ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا قَالَ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي يَعْلَمُ أَنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرِي " .
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، ابوالاَحْوَص برای ما حدیث کرد، ابواسحاق هَمْدانی برای ما حدیث کرد، از علی بن ربیعه که گفت: شاهد بودم که برای علی (رضی الله عنه) مرکبی آوردند تا سوار شود. چون پایش را در رکاب نهاد، فرمود:
«بسم الله». و چون بر پشت آن استوار نشست، فرمود: «الحمد لله». سپس آیهی {سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ} را خواند. آنگاه سه بار «الحمد لله» و سه بار «الله اکبر» گفت. سپس فرمود: «سُبْحَانَكَ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ» (منزّهی تو، همانا به خود ستم کردم، پس مرا بیامرز که جز تو کسی گناهان را نمیآمرزد). سپس خندید. پرسیده شد: ای امیرالمؤمنین! چرا خندیدید؟ فرمود: پیامبر ﷺ را دیدم که همانند من عمل کردند و سپس خندیدند. پرسیدم: ای رسول خدا! چرا خندیدید؟ فرمودند: «همانا پروردگارت از بندهاش شگفتزده و خشنود میشود آنگاه که بگوید: گناهانم را بیامرز؛ زیرا میداند که جز او کسی گناهان را نمیآمرزد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که به سفر میرود، الله را ستایش میکند و از او آمرزش میخواهد.
حیوانی که انسان بر آن سوار میشود، مانند شتر یا اسب.
الله آن را برای استفاده مناسب ساخته است، هرچند انسان بهتنهایی اختیار کامل آن را ندارد.
«پاک و منزّهی تو؛ من به خودم ستم کردم.» اعتراف به کاستیهای خود و دعایی برای آمرزش است.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که هنگام سوار شدن بر مرکب، یاد کردن الله مستحب است: انسان با نام او آغاز میکند، او را میستاید و میپذیرد که سفر و بازگشت در اختیار اوست. درخواست آمرزش، فروتنی و توبه صادقانه را به مسافر میآموزد. اشاره به اینکه الله از بنده خشنود میشود، این صفت را به شیوهای که شایسته الله است اثبات میکند، بیآنکه او به آفریدگان تشبیه شود.
- هنگام سوار شدن بر وسیله نقلیه «بسمالله» بگویید و پس از جاگرفتن، الله را سپاس گویید.
- در سفر به یاد داشته باشید که سرانجام به سوی الله بازمیگردید.
- پیوسته از الله آمرزش بخواهید و بپذیرید که تنها او گناهان را میآمرزد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.