Sunan Abi Dawud، حدیث 2679
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، وَقُتَيْبَةُ، قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْلاً قِبَلَ نَجْدٍ فَجَاءَتْ بِرَجُلٍ مِنْ بَنِي حَنِيفَةَ يُقَالُ لَهُ ثُمَامَةُ بْنُ أُثَالٍ سَيِّدُ أَهْلِ الْيَمَامَةِ فَرَبَطُوهُ بِسَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَاذَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ " . قَالَ عِنْدِي يَا مُحَمَّدُ خَيْرٌ إِنْ تَقْتُلْ تَقْتُلْ ذَا دَمٍ وَإِنْ تُنْعِمْ تُنْعِمْ عَلَى شَاكِرٍ وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْمَالَ فَسَلْ تُعْطَ مِنْهُ مَا شِئْتَ . فَتَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ الْغَدُ ثُمَّ قَالَ لَهُ " مَا عِنْدَكَ يَا ثُمَامَةُ " . فَأَعَادَ مِثْلَ هَذَا الْكَلاَمِ فَتَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى كَانَ بَعْدَ الْغَدِ فَذَكَرَ مِثْلَ هَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَطْلِقُوا ثُمَامَةَ " . فَانْطَلَقَ إِلَى نَخْلٍ قَرِيبٍ مِنَ الْمَسْجِدِ فَاغْتَسَلَ فِيهِ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ . قَالَ عِيسَى أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ وَقَالَ ذَا ذِمٍّ .
عیسی بن حماد مصری و قتیبة به ما حدیث کردند؛ قتیبة گفت: لیث بن سعد از سعید بن ابیسعید برایمان حدیث کرد که او ابوهُریره را شنیده بود که میگفت: رسول الله ﷺ گروهی سواره را به سوی نجد فرستادند و آنان مردی از بنیحنیفه به نام ثُمامه بن اُثال، سرور مردم یمامه، را آوردند و او را به یکی از ستونهای مسجد بستند. سپس رسول الله ﷺ نزد او رفتند و فرمودند:
«ای ثُمامه، چه در چنته داری؟» او پاسخ داد: «ای محمد، نزد من جز خیر نیست. اگر بکشی، کسی را کشتهای که خونش مطالبه خواهد شد؛ و اگر ببخشی، بر فردی سپاسگزار بخشیدهای؛ و اگر مال میخواهی، هر چه بخواهی به تو داده خواهد شد.» رسول الله ﷺ او را تا فردای آن روز رها کردند، سپس پرسیدند: «ای ثُمامه، چه در چنته داری؟» او همان سخنان را تکرار کرد. رسول الله ﷺ او را تا پسفردا نیز رها کردند و او باز هم همان سخنان را گفت. آنگاه رسول الله ﷺ فرمودند: «ثُمامه را آزاد کنید.» او به نخلستانی نزدیک مسجد رفت و غسل کرد، سپس وارد مسجد شد و گفت: «شهادت میدهم که هیچ معبودی جز الله نیست و شهادت میدهم که محمد بنده و فرستاده اوست.» راوی ادامه حدیث را نقل کرد. عیسی گفت: لیث به ما خبر داد و عبارت «ذا ذِمٍّ» (دارای حرمت و احترام) را ذکر نمود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Thumamah fue puesto en libertad por el Profeta ﷺ y aceptó el islam por convicción.
Thumamah ibn Uthal, líder de Banu Hanifah de Al-Yamamah, fue capturado por unos jinetes y atado a una columna de la mezquita. Tras hablar con él en tres ocasiones, el Profeta ﷺ lo dejó en libertad; Thumamah realizó la ablución ritual completa y pronunció el testimonio de fe.
Ablución ritual completa de todo el cuerpo.
Tratar bien a alguien o dejarlo en libertad sin exigir un pago a cambio.
Un hombre cuya tribu consideraría su muerte un asunto grave y exigiría venganza.
Los eruditos deducen de este relato que los prisioneros deben ser tratados con dignidad y paciencia, y que liberarlos puede ser una forma lícita de benevolencia. Las conversaciones repetidas muestran una invitación al islam sin coacción: Thumamah fue liberado y luego pronunció por voluntad propia el testimonio de fe. También se cita este hadiz como prueba de que un no musulmán puede entrar en la mezquita si existe un motivo válido; los juristas debaten las condiciones según sus escuelas jurídicas.
- Trata con dignidad incluso a quien está en conflicto contigo y dale espacio para reflexionar.
- Invita a los demás con paciencia y dando buen ejemplo, no mediante la coacción.
- Da a alguien una nueva oportunidad cuando la misericordia y el perdón sean apropiados.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.