قربانی · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 2804

روایت‌شده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Da'if (ضعیف)کتاب: قربانی
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Ali ibn Abi Talib

Da'if (ضعیف)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ النُّعْمَانِ، - وَكَانَ رَجُلَ صِدْقٍ - عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَسْتَشْرِفَ الْعَيْنَ وَالأُذُنَيْنِ وَلاَ نُضَحِّيَ بِعَوْرَاءَ وَلاَ مُقَابَلَةٍ وَلاَ مُدَابَرَةٍ وَلاَ خَرْقَاءَ وَلاَ شَرْقَاءَ ‏.‏ قَالَ زُهَيْرٌ فَقُلْتُ لأَبِي إِسْحَاقَ أَذَكَرَ عَضْبَاءَ قَالَ لاَ ‏.‏ قُلْتُ فَمَا الْمُقَابَلَةُ قَالَ يُقْطَعُ طَرَفُ الأُذُنِ ‏.‏ قُلْتُ فَمَا الْمُدَابَرَةُ قَالَ يُقْطَعُ مِنْ مُؤَخَّرِ الأُذُنِ ‏.‏ قُلْتُ فَمَا الشَّرْقَاءُ قَالَ تُشَقُّ الأُذُنُ ‏.‏ قُلْتُ فَمَا الْخَرْقَاءُ قَالَ تُخْرَقُ أُذُنُهَا لِلسِّمَةِ ‏.‏

ترجمه

عبدالله بن محمد نفیلی به ما حدیث کرد، زهیر به ما حدیث کرد، ابواسحاق به ما حدیث کرد، از شریح بن نعمان — که مردی راستگو بود — از علی رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله ﷺ به ما دستور دادند که چشم و گوش‌های حیوان قربانی را با دقت بررسی کنیم و ما را از قربانی کردن حیوان یک‌چشم، یا حیوانی که نوک گوشش بریده باشد (مقابله)، یا پشت گوشش بریده باشد (مدابره)، یا گوشش سوراخ باشد (خرقاء)، یا گوشش شکافته باشد (شرقاء) نهی فرمودند. زهیر گفت: من از ابواسحاق پرسیدم:

«آیا ایشان از حیوان شاخ‌شکسته نیز یاد کردند؟» گفت: «خیر.» پرسیدم: «مقابله چیست؟» گفت: «آن است که نوک گوشش بریده باشد.» پرسیدم: «مدابره چیست؟» گفت: «آن است که از پشت گوشش بریده باشد.» پرسیدم: «شرقاء چیست؟» گفت: «آن است که گوشش شکافته باشد.» پرسیدم: «خرقاء چیست؟» گفت: «آن است که گوشش برای نشانه‌گذاری سوراخ شده باشد.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

Controleer de ogen en oren van een offerdier zorgvuldig op gebreken.

توضیح واژه‌های دشوار
العوراء

حیوانی که از یک چشم نابینا است یا نقص آشکاری در آن چشم دارد.

المقابلة و المدابرة

نام حیواناتی که به‌ترتیب لبهٔ جلویی یا لبهٔ پشتی گوششان بریده شده است.

الشرقاء و الخرقاء

حیوانی با گوش شکافته، یا دارای سوراخی در گوش که به‌عنوان نشانه ایجاد شده است.

برداشت‌های عالمان

عالمان، روایات معتبر دربارهٔ عیب‌ها را مبنای شرایط قربانی قرار می‌دهند. چهار مذهب فقهی، از جمله نابینایی، بیماری، لنگی و لاغری شدید را از عیب‌هایی می‌دانند که حیوان را برای قربانی نامناسب می‌کند. ارزیابی دقیق گوش‌های بریده یا آسیب‌دیده میان مذاهب متفاوت است و تا حدی به میزان عیب بستگی دارد. چون این روایت ضعیف است، به‌تنهایی دلیل حرمت به‌شمار نمی‌آید.

درس‌هایی برای امروز
  1. پیش از خرید، چشم‌ها، گوش‌ها و سلامت عمومی حیوان قربانی را با دقت بررسی کنید.
  2. اگر دربارهٔ عیبی تردید دارید، طبق مذهب فقهی خود از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بگیرید.
  3. حکم وجوب یا حرمت دینی را صرفاً بر پایهٔ روایتی ضعیف قرار ندهید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.