Sunan Abi Dawud، حدیث 2825
روایتشده توسط Abu'l-Ushara's father. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu'l-Ushara's father
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي الْعُشَرَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا تَكُونُ الذَّكَاةُ إِلاَّ مِنَ اللَّبَّةِ أَوِ الْحَلْقِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ طَعَنْتَ فِي فَخِذِهَا لأَجْزَأَ عَنْكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لاَ يَصْلُحُ إِلاَّ فِي الْمُتَرَدِّيَةِ وَالْمُتَوَحِّشِ .
احمد بن یونس برای ما حدیث کرد، حماد بن سلمه برای ما حدیث کرد، از ابوالعشراء، از پدرش روایت شده است که گفت:
«ای رسول خدا! آیا ذبح شرعی تنها در قسمت بالای سینه یا گلوگاه معتبر است؟» رسول الله ﷺ فرمودند: «اگر ران او را نیز زخمی کنی، برایت کفایت میکند.» ابوداوود گفته است: این حکم تنها مخصوص حیوانی است که در چاه افتاده یا وحشی و گریزپا شده و ذبح معمولی آن ممکن نیست.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
برای حیوانی که دسترسی به آن ممکن نیست، زخمیکردن آن در جایی غیر از گلو میتواند کافی باشد.
ذبح شرعی حیوان برای حلالشدن گوشت آن.
ناحیهٔ نرم بالای سینه، نزدیک گلو.
حیوانی که در گودال یا چاه افتاده و نمیتوان آن را به شیوهٔ معمول ذبح کرد.
ابوداوود کاربرد این حکم را به حیوانی محدود میکند که افتاده یا وحشی و دستنیافتنی است؛ این روش جایگزینی عمومی برای شیوهٔ معمول ذبح نیست. عالمان از این روایت برداشت کردهاند که در وضعیت اضطراری میتوان حیوان را با وسیلهای تیز و از راه زخمیکردن نقطهای در دسترس از بدنش کشت. شرایط دقیق صحت ذبح در میان مذاهب فقهی متفاوت است؛ این روایت ضعیف بهتنهایی دلیل مستقلی به شمار نمیآید. در این مسئله، روایت صحیح رافع بن خدیج دربارهٔ ذبح با وسیلهٔ تیز مبناست.
- اگر حیوان در دسترس است، از شیوهٔ مقرر ذبح پیروی کنید و با دقت عمل کنید.
- در وضعیت اضطراری، دربارهٔ صحت ذبح از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بگیرید.
- از یک روایت ضعیف، حکمی مستقل برای وجوب یا حرمت نسازید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.