Sunan Abi Dawud، حدیث 2847
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ إِنِّي أُرْسِلُ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ فَتُمْسِكُ عَلَىَّ أَفَآكُلُ قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلْنَ مَا لَمْ يَشْرَكْهَا كَلْبٌ لَيْسَ مِنْهَا " . قُلْتُ أَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ فَأُصِيبُ أَفَآكُلُ قَالَ " إِذَا رَمَيْتَ بِالْمِعْرَاضِ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَأَصَابَ فَخَزَقَ فَكُلْ وَإِنْ أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ " .
محمد بن عیسی به ما حدیث کرد، جریر به ما حدیث کرد، از منصور، از ابراهیم، از همام، از عدی بن حاتم که گفت: از پیامبر ﷺ پرسیدم و گفتم: من سگهای آموزشدیدهام را رها میکنم و آنها شکاری را برایم نگه میدارند، آیا میتوانم از آن بخورم؟ ایشان فرمودند:
«هرگاه سگهای آموزشدیده را رها کردی و نام الله را بردی، پس از آنچه برایت گرفتند بخور.» گفتم: حتی اگر شکار را بکشند؟ فرمودند: «حتی اگر بکشند، مادامی که سگ دیگری که از آنها نیست با آنها همراه نشده باشد.» گفتم: با تیر بدون پَر (مِعراض) پرتاب میکنم و به هدف میخورد، آیا میتوانم بخورم؟ فرمودند: «هرگاه با مِعراض پرتاب کردی و نام الله را بردی و تیر به هدف خورد و آن را سوراخ کرد، پس بخور؛ اما اگر با پهلو یا بخش کُند آن اصابت کرد، مخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سگهای شکاریِ آموزشدیده و تیرهای نفوذکننده، شکار را خوردنی میکنند.
سگهای شکاری که برای گرفتن شکار تربیت شدهاند و به فرمان شکارچی به دنبال شکار میروند.
هنگام رها کردن سگ یا شلیک سلاح، خدا را یاد کردن؛ معمولاً با گفتن «بسمالله».
پرتابهای که ممکن است با پهلو یا سرِ کُندش برخورد کند؛ شکار وقتی خوردنی است که پرتابه آن را سوراخ کرده باشد.
عالمان استنباط کردهاند که شکارِ گرفتهشده به دست سگ آموزشدیده، هنگامی خوردنی است که شکارچی نام خدا را ببرد و سگ دیگری در گرفتن آن دخالت نکرده باشد. حتی اگر سگ آموزشدیده شکار را بکشد نیز خوردن آن جایز است. دربارهٔ تیر یا پرتابهٔ مشابه، اگر آن حیوان را سوراخ کند، این کار بهعنوان سلاح شکار موجب مرگ آن میشود؛ اما ضربه با پهلوی تیر، ذبح معتبر به شمار نمیآید. مذاهب فقهی دربارهٔ جزئیات آموزش سگ، تردید دربارهٔ علت مرگ و بردن نام خدا بحث کردهاند، اما این احکام مبنای جواز شکار هستند.
- هنگام رها کردن سگ شکاریِ آموزشدیده یا شلیک سلاح، نام خدا را ببرید.
- اگر سگی که از گروه شکار شما نیست در گرفتن شکار دخالت داشته، آن را نخورید.
- در شکارِ آسیبدیده با پرتابه بررسی کنید که واقعاً سوراخ شده باشد، نه اینکه فقط بر اثر ضربه کشته شده باشد.
عدی بن حاتم بار دیگر دربارهٔ شکار با سگ میپرسد و راهنماییهای بیشتری دربارهٔ زمان جواز خوردن شکار دریافت میکند.
Sunan Abi Dawud · #2849 (Sahih)این روایت از عدی بن حاتم به این میپردازد که شکارچی پس از آنکه شکار از دید پنهان شد و دوباره آن را یافت، چه باید بکند.
Sahih al-Bukhari · #175 (Sahih)این روایت صحیح نیز شرایط شکارِ گرفتهشده به دست سگ شکاریِ آموزشدیده را بیان میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.