شکار · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 2854

روایت‌شده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: شکار
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Adi ibn Hatim

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ قَالَ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ ‏"‏ إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ أُرْسِلُ كَلْبِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِذَا سَمَّيْتَ فَكُلْ وَإِلاَّ فَلاَ تَأْكُلْ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا أَمْسَكَ لِنَفْسِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أُرْسِلُ كَلْبِي فَأَجِدُ عَلَيْهِ كَلْبًا آخَرَ فَقَالَ ‏"‏ لاَ تَأْكُلْ لأَنَّكَ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ ‏"‏ ‏.‏

ترجمه

محمد بن کثیر برای ما حدیث کرد، شعبه برای ما حدیث کرد، از عبدالله بن ابی‌السفر، از شعبی، گفت: عدی بن حاتم گفت:

«از پیامبر ﷺ درباره معراض (تیر بدون پر) پرسیدم. فرمودند: 'اگر با لبه تیزش به شکار اصابت کرد، بخور؛ و اگر با پهنای آن اصابت کرد، مخور، زیرا که بر اثر ضربه مرده است.' گفتم: 'سگم را رها کنم؟' فرمودند: 'اگر نام الله را بردی، بخور؛ وگرنه مخور. و اگر سگ از آن خورد، مخور، زیرا که او برای خودش گرفته است.' گفتم: 'سگم را رها کنم و سگ دیگری را نیز با او بیابم؟' فرمودند: 'مخور، زیرا تو تنها بر سگ خودت نام الله را بردی.'

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

گوشت شکار حلال است، به‌شرط آن‌که احکام شکار رعایت شود و نام خدا برده شود.

توضیح واژه‌های دشوار
مِعراض

ابزار شکاری‌ای که نوک و پهلوی آن می‌تواند به حیوان برخورد کند.

وَقیذ

حیوانی که بر اثر ضربه‌ای سخت، نه با زخمی برنده، کشته شده باشد.

تسمیه

هنگام رها کردن حیوان شکاری، نام خدا را بر زبان آوردن.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت چنین برداشت کرده‌اند که خوردن شکاری که با نوک تیز مِعراض کشته شده جایز است، اما اگر با پهلوی آن و بر اثر ضربه کشته شده باشد، جایز نیست. شکارچی باید هنگام رها کردن سگ شکاری آموزش‌دیده نام خدا را ببرد؛ اگر سگ از شکار بخورد، این نشانه آن است که برای خودش شکار کرده است. همچنین اگر سگ دیگری در شکار همراهی کرده باشد و شکارچی فقط هنگام رها کردن سگ خود نام خدا را برده باشد، خوردن شکار جایز نیست. مذاهب فقهی درباره جزئیات شرایط شکار، از جمله تسمیه و آموزش حیوان شکاری، بحث کرده‌اند.

درس‌هایی برای امروز
  1. هنگام رها کردن سگ شکاری، نام خدا را ببرید.
  2. شکاری را که به‌جای زخم برنده، بر اثر ضربه‌ای کُند یا سخت کشته شده است نخورید.
  3. بررسی کنید که هنگام گرفتن شکار، فقط سگ شما شکار کرده باشد و خودش از شکار نخورده باشد.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.