Sunan Abi Dawud، حدیث 2867
روایتشده توسط Abu Hurayrah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به أبو داود روایت کرد
- 2عَبْدُ الصَّمَدِ
- 3نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُدَّانِيُّ
- 4الأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ
- 5شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ
- 6أَبَا هُرَيْرَةَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُدَّانِيُّ، حَدَّثَنَا الأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ، حَدَّثَنِي شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ وَالْمَرْأَةَ بِطَاعَةِ اللَّهِ سِتِّينَ سَنَةً ثُمَّ يَحْضُرُهُمَا الْمَوْتُ فَيُضَارَّانِ فِي الْوَصِيَّةِ فَتَجِبُ لَهُمَا النَّارُ " . قَالَ وَقَرَأَ عَلَىَّ أَبُو هُرَيْرَةَ مِنْ هَا هُنَا { مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ } حَتَّى بَلَغَ { ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ } . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا - يَعْنِي الأَشْعَثَ بْنَ جَابِرٍ - جَدُّ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ .
عبدالله بن عبداله به ما حدیث کرد، عبدالصمد به ما خبر داد، نصر بن علی هُدّانی به ما حدیث کرد، اشعث بن جابر به ما حدیث کرد، شهر بن حوشب برایم حدیث کرد که ابوهَریره برایش حدیث کرده است که رسول الله ﷺ فرمودند:
«همانا مرد یا زنی شصت سال در طاعت الله عمل میکند، سپس چون مرگشان فرا رسد، در وصیت ضرر میرسانند و آتش بر آنان واجب میگردد.» راوی گفت: و ابوهَریره از اینجا برایم خواند: {پس از وصیتی که بدان وصیت شده یا دینی، بدون آنکه ضرری باشد...} تا رسید به: {...این است رستگاری بزرگ.} ابوداود گفت: این شخص — یعنی اشعث بن جابر — جدِّ نصر بن علی است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
وصیت نباید به وارثان زیان برساند یا در حق آنان ستم کند.
تصرفی که شخص بهموجب آن تعیین میکند بخشی از داراییاش پس از مرگ چگونه مصرف شود.
تنظیم وصیت با هدف یا پیامدِ محرومکردن ناعادلانه وارثان از حقوقشان.
عالمان تأکید میکنند که وصیت نباید وسیلهای برای زیانرساندن به وارثان یا دور زدن سهمهای تعیینشده آنان باشد. چهار مکتب فقهی اهلسنت قاعدهای را پذیرفتهاند که بر پایه آن، وصیت به نفع وارث بدون رضایت سایر وارثان پس از مرگ وصیتکننده معتبر نیست؛ وصیت به کسی که وارث نیست نیز در اصل به یکسوم ترکه محدود است. این احکام فقهی بر ادلهای قویتر از این روایت ضعیف تکیه دارند. هشدارِ متن، اهمیت پرهیز از ستم در تقسیم دارایی را نشان میدهد، اما سند ضعیف بهتنهایی حکمی مستقل درباره سرانجام نهایی شخص ثابت نمیکند.
- وصیت خود را بهموقع با کارشناسان در میان بگذارید و مطمئن شوید که با احکام اسلامی درباره وارثان و ترکه سازگار است.
- هرگز از وصیت برای مجازات یک وارث، ترجیحدادن او به زیان دیگران یا محرومکردن طلبکاران استفاده نکنید.
- بدهیها و تعهدات معتبر را با دقت ثبت کنید تا بازماندگان بتوانند ترکه را منصفانه تقسیم کنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.