Sunan Abi Dawud، حدیث 2961
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا فِيمَا
- 1مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2مُحَمَّدُ بْنُ عَائِذٍ
- 3الْوَلِيدُ
- 4عِيسَى بْنُ يُونُسَ
- 5فِيمَا
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَائِذٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنِي فِيمَا، حَدَّثَهُ ابْنٌ لِعَدِيِّ بْنِ عَدِيٍّ الْكِنْدِيِّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، كَتَبَ إِنَّ مَنْ سَأَلَ عَنْ مَوَاضِعِ الْفَىْءِ، فَهُوَ مَا حَكَمَ فِيهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رضى الله عنه فَرَآهُ الْمُؤْمِنُونَ عَدْلاً مُوَافِقًا لِقَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " جَعَلَ اللَّهُ الْحَقَّ عَلَى لِسَانِ عُمَرَ وَقَلْبِهِ " . فَرَضَ الأَعْطِيَةَ وَعَقَدَ لأَهْلِ الأَدْيَانِ ذِمَّةً بِمَا فُرِضَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْجِزْيَةِ لَمْ يَضْرِبْ فِيهَا بِخُمُسٍ وَلاَ مَغْنَمٍ .
محمود بن خالد به ما حدیث کرد، محمد بن عائذ به ما حدیث کرد، ولید به ما حدیث کرد، عیسی بن یونس به ما حدیث کرد، فیما برایم حدیث کرد؛ یکی از پسران عدی بن عدی کندی روایت کرده است که عمر بن عبدالعزیز نوشت: هر کس درباره محل مصرف اموال فئی بپرسد، حکم آن همان است که عمر بن خطاب رضی الله عنه در آن باره تصمیم گرفت. مؤمنان تصمیم او را دادگرانه و مطابق با گفتار پیامبر ﷺ دانستند که فرمود:
«خداوند حق را بر زبان و قلب عمر قرار داده است.» او مقرریها را تعیین کرد و با دریافت جزیهای که بر آنان مقرر شده بود، با پیروان ادیان دیگر پیمان ذمه بست؛ بدون آنکه خمس یا غنیمتی از آن بردارد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz برای درآمدهای حکومتی به سیاست عادلانهٔ ʿUmar استناد میکند.
درآمدها یا اموال عمومی که تحت ادارهٔ جامعهٔ مسلمانان قرار دارند.
مالیاتی که طبق قواعد تاریخی فقه اسلامی از برخی شهروندان غیرمسلمان گرفته میشد.
پیمان تاریخی حمایت از شهروندان غیرمسلمان در قلمرو حکومت اسلامی.
متن، سیاستی را به ʿUmar ibn al-Khattab نسبت میدهد که بر پایهٔ آن درآمدهای عمومی صرف پرداخت مقرری میشد و پیمانهای منعقدشده با شهروندان غیرمسلمان به رسمیت شناخته میشد. از آنجا که زنجیرهٔ روایت ضعیف است، این گزارش بهتنهایی نمیتواند دلیل شرعی باشد. عالمان چنین احکامی را بر اساس ادلهٔ قویتر و روشهای پذیرفتهشدهٔ فقهی ارزیابی میکنند؛ کاربرد دقیق درآمدهای عمومی و جزیه، بسته به مسئلهٔ فقهی و شرایط، متفاوت است.
- درآمدهای عمومی را امانتی بدانید و نحوهٔ هزینهکرد آنها را شفاف کنید.
- تصمیمهای مربوط به مالیات و حمایت را بر منابع معتبر و بررسی فقهی متخصصان استوار کنید.
- قواعد را عادلانه اجرا کنید و نگذارید گروهها خودسرانه متضرر شوند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.