Sunan Abi Dawud، حدیث 3048
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَكْرِ بْنِ وَائِلٍ عَنْ خَالِهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُعَشِّرُ قَوْمِي قَالَ " إِنَّمَا الْعُشُورُ عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى " .
محمد بن بشار برای ما حدیث کرد، عبدالرحمن برای ما حدیث کرد، سفیان از عطاء نقل کرد، او از مردی از قبیله بکر بن وائل، از داییاش نقل کرد که گفت: گفتم:
«ای رسول خدا ﷺ، آیا میتوانم از قومم عُشر (یکدهم) بگیرم؟» ایشان فرمودند: «عُشر تنها بر یهودیان و مسیحیان واجب است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از دریافت عوارض از یهودیان و مسیحیان سخن میگوید، اما ضعیف است.
عوارضی بر کالاها یا دادوستد؛ معنای دقیق آن به بافت فقهی بستگی دارد.
پرداختی دینی و واجب که طبق قواعد مشخص ادا میشود.
از آنجا که زنجیرهٔ نقل ضعیف است، این متن بهتنهایی نمیتواند مشخص کند چه کسانی باید عوارض بپردازند. فقیهان میان زکات، که طبق احکام ویژهٔ خود بر مسلمانان واجب است، عوارضی که از غیرمسلمانان گرفته میشود و مالیات ناعادلانه تفاوت میگذارند. جزئیات و شروط در مذاهب فقهی متفاوت است؛ از این روایت نمیتوان ممنوعیت کلیِ هرگونه عوارض را نتیجه گرفت.
- پیش از بهکاربردن حکمی دربارهٔ مالیات، میان زکات و دیگر عوارض تفاوت بگذارید.
- در بررسی احکام دینی، هم اعتبار روایت و هم تفسیر عالمان صلاحیتدار را بسنجید.
- روایت ضعیف را بهعنوان دلیل مستقل برای ایجاد وجوب یا حرمت تازه به کار نبرید.
این روایت قوی دستور به معاذ برای گرفتن زکات از مسلمانان و مصرف آن برای نیازمندانشان را بیان میکند و مبنایی معتبر برای احکام زکات فراهم میآورد.
Sunan Abi Dawud · #3054 (Sahih Maqtu)این روایت دیدگاه سفیان دربارهٔ جزیه پس از اسلامآوردن را نقل میکند و به تمایز میان انواع مختلف عوارض کمک میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.