Sunan Abi Dawud، حدیث 3292
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aishah
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَتِيقٍ، وَمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ أَرْقَمَ، أَنَّ يَحْيَى بْنَ أَبِي كَثِيرٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " لاَ نَذْرَ فِي مَعْصِيَةٍ، وَكَفَّارَتُهُ كَفَّارَةُ يَمِينٍ " . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ : إِنَّمَا الْحَدِيثُ حَدِيثُ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . أَرَادَ أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ أَرْقَمَ وَهِمَ فِيهِ وَحَمَلَهُ عَنْهُ الزُّهْرِيُّ وَأَرْسَلَهُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَحِمَهَا اللَّهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : رَوَى بَقِيَّةُ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الزُّبَيْرِ بِإِسْنَادِ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ مِثْلَهُ .
احمد بن محمد مروزی به ما حدیث کرد، ایوب بن سلیمان به ما حدیث کرد، از ابوبکر بن ابی اویس، از سلیمان بن بلال، از ابن ابی عتیق و موسی بن عقبه، از ابن شهاب، از سلیمان بن ارکم، که یحیی بن ابی کثیر او را از ابوسلمه خبر داد، از عایشه رضی الله عنها که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«در معصیت نذری نیست و کفاره آن همانند کفاره قسم است.» احمد بن محمد مروزی گفت: حدیث صحیح در واقع حدیث علی بن مبارک است از یحیی بن ابی کثیر، از محمد بن زبیر، از پدرش، از عمران بن حصین، از پیامبر ﷺ. منظور او این بود که سلیمان بن ارکم در آن دچار وهم شده و زهری آن را از او گرفته و از ابوسلمه از عایشه رحمها الله به صورت مرسل روایت کرده است. ابوداود گفت: بقیه از اوزاعی، از یحیی، از محمد بن زبیر با سندی مانند سند علی بن مبارک آن را روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
نذرِ نافرمانی بهجا آورده نمیشود و کفارهٔ سوگند میطلبد.
تعهدی در برابر خداوند برای انجام کاری معین.
کاری که خداوند حرام کرده یا با فرمان او در تضاد است.
جبران مقرر برای شکستن سوگند؛ شکل شناختهشدهٔ آن غذا دادن به ده نیازمند، پوشاندن آنان یا آزاد کردن برده است، و کسی که توانایی این کارها را ندارد سه روز روزه میگیرد.
عالمان از این حدیث چنین برداشت میکنند که نذر برای انجام گناه نباید اجرا شود. در عبارت حدیث برای چنین نذری کفارهٔ سوگند ذکر شده است. فقیهان دربارهٔ چگونگی جمع این حکم با دیگر روایات مربوط به نذر در نافرمانی بحث کردهاند؛ مذاهب فقهی دربارهٔ واجب بودن این کفاره اختلاف نظر دارند. همگان اتفاق نظر دارند که باید از انجام گناه خودداری کرد.
- نذرِ گناه را انجام ندهید؛ توبه کنید و اطاعت از خداوند را برگزینید.
- اگر دربارهٔ کفارهٔ سوگند تردید دارید، از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بخواهید و طبق احکام مقرر عمل کنید.
- در نذر کردن محتاط باشید و بینیاز از آن تعهدی ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.