Sunan Abi Dawud، حدیث 3666
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Sa'id al-Khudri
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الْمُعَلَّى بْنِ زِيَادٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ بَشِيرٍ الْمُزَنِيِّ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسْتُ فِي عِصَابَةٍ مِنْ ضُعَفَاءِ الْمُهَاجِرِينَ وَإِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَسْتَتِرُ بِبَعْضٍ مِنَ الْعُرْىِ وَقَارِئٌ يَقْرَأُ عَلَيْنَا إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عَلَيْنَا فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَكَتَ الْقَارِئُ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ " مَا كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ كَانَ قَارِئٌ لَنَا يَقْرَأُ عَلَيْنَا فَكُنَّا نَسْتَمِعُ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ أُمَّتِي مَنْ أُمِرْتُ أَنْ أَصْبِرَ نَفْسِي مَعَهُمْ " . قَالَ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَنَا لِيَعْدِلَ بِنَفْسِهِ فِينَا ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا فَتَحَلَّقُوا وَبَرَزَتْ وُجُوهُهُمْ لَهُ - قَالَ - فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرَفَ مِنْهُمْ أَحَدًا غَيْرِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْشِرُوا يَا مَعْشَرَ صَعَالِيكِ الْمُهَاجِرِينَ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَبْلَ أَغْنِيَاءِ النَّاسِ بِنِصْفِ يَوْمٍ وَذَاكَ خَمْسُمِائَةِ سَنَةٍ " .
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، جعفر بن سلیمان برای ما حدیث کرد، از مُعَلّی بن زیاد، از عَلاء بن بشیر مُزَنی، از ابوالصدیق ناجی، از ابوسعید خُدری رضی الله عنه که فرمود: در میان گروهی از تهیدستان مهاجر نشسته بودم؛ برخی از آنان به دلیل نداشتن لباس، با کمک یکدیگر خود را میپوشاندند و قاریای قرآن را برایمان تلاوت میکرد. ناگهان رسول الله ﷺ آمدند و بر بالای سر ما ایستادند. چون رسول الله ﷺ ایستادند، قاری ساکت شد و سلام عرض کرد. ایشان پرسیدند:
«چه میکردید؟» گفتیم: یا رسول الله! قاریای داشتیم که برایمان تلاوت میکرد و ما کتاب خدا را گوش میدادیم. پس رسول الله ﷺ فرمودند: «سپاس خدایی را که در میان امتم کسانی را قرار داد که مأمور شدم خود را در کنارشان به شکیبایی وادارم.» سپس رسول الله ﷺ در میان ما نشستند تا خود را همردیف ما سازند. آنگاه با دست اشاره کردند و آنان حلقه زدند و چهرههایشان را به سوی ایشان گرداندند. راوی گوید: گمان نمیکنم رسول الله ﷺ جز من کسی را از میان آنان شناخته باشند. آنگاه رسول الله ﷺ فرمودند: «ای گروه تهیدستان مهاجر! بشارت باد شما را به نور کامل در روز قیامت. شما نیم روز پیش از ثروتمندان وارد بهشت خواهید شد و آن معادل پانصد سال است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ در کنار یاران فقیر مینشست و آنان را با وعدهای دلگرم میکرد.
یارانی که برای حفظ ایمان خود از مکه به مدینه هجرت کردند.
در اینجا مهاجران نیازمندی که برای شنیدن تلاوت قرآن گرد هم آمده بودند.
تعبیری برای نور در روز قیامت؛ وعدهٔ مشخص این متن را نمیتوان بهتنهایی وعدهای قطعی و ثابتشده دانست.
عالمان میتوانند رفتار توصیفشدهٔ پیامبر ﷺ—همنشینی با نیازمندان و ارج نهادن به همراهی آنان—را تشویقی به فروتنی و احترام بدانند. چون زنجیرهٔ نقل ضعیف است، وعدهٔ مشخصِ ورود مهاجران فقیر به بهشت پانصد سال پیش از ثروتمندان را نمیتوان دلیلی قطعی و ثابتشده شمرد. چهار مذهب فقهی احکام وجوب و حرمت را بر پایهٔ دلایل معتبر استوار میکنند؛ این روایت بهتنهایی حکمی شرعی ثابت نمیکند.
- در حلقههای دانش برای افراد کمبرخوردار جا باز کنید و با همه با کرامت رفتار کنید.
- زمانهای منظمی برای گوشدادن گروهی به تلاوت قرآن و آموختن معنای آن در نظر بگیرید.
- پیش از بازگوییِ قطعیِ وعدهای مشخص، اعتبار روایت را بررسی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.