Sunan Abi Dawud، حدیث 3815
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ الطَّائِفِيُّ
- 3إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ
- 4أَبِي الزُّبَيْرِ
- 5جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ الطَّائِفِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَلْقَى الْبَحْرُ أَوْ جَزَرَ عَنْهُ فَكُلُوهُ وَمَا مَاتَ فِيهِ وَطَفَا فَلاَ تَأْكُلُوهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَأَيُّوبُ وَحَمَّادٌ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ أَوْقَفُوهُ عَلَى جَابِرٍ وَقَدْ أُسْنِدَ هَذَا الْحَدِيثُ أَيْضًا مِنْ وَجْهٍ ضَعِيفٍ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
احمد بن عبده به ما حدیث کرد، یحیی بن سلیم طائفی به ما حدیث کرد، اسماعیل بن امیه از ابوالزبیر، و او از جابر بن عبدالله روایت کرد که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«آنچه دریا بیرون اندازد یا جزر آن را بر جای گذارد، بخورید؛ اما آنچه در آن بمیرد و روی آب شناور شود، نخورید.» ابوداود گفت: این حدیث را سفیان ثوری، ایوب و حماد از ابوالزبیر به عنوان سخن خودِ جابر (و نه از پیامبر ﷺ) روایت کردهاند. همچنین این حدیث با سندی ضعیف از ابن ابی ذئب، از ابوالزبیر، از جابر و از پیامبر ﷺ نیز به صورت مرفوع روایت شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
آنچه دریا به ساحل میآورد خوردنش جایز است؛ اما جانور دریاییِ شناور روی آب نه.
رسیدن چیزی به ساحل بر اثر موج یا جزر و مد.
روایتی که مستقیماً به پیامبر ﷺ نسبت داده میشود.
سخنی که به یکی از صحابه ختم میشود و به پیامبر ﷺ نسبت داده نمیشود.
عالمان نسخهٔ منسوب به پیامبر ﷺ را ضعیف میدانند، درحالیکه روایت بهعنوان سخن جابر با سند قویتری نقل شده است. بیشتر فقیهان، از جمله پیروان مذاهب مالکی، شافعی و حنبلی، در اصل خوردن جانوران دریایی را جایز میدانند و به قرآن و احادیث صحیح دربارهٔ دریا استناد میکنند. مذهب حنفی این حکم را عمدتاً به ماهی محدود میکند و ماهیِ بهساحلآمده یا شناور را جداگانه بررسی میکند. بنابراین نباید این روایت ضعیف را بهتنهایی مبنای یک منع عمومی قرار داد؛ روایات قوی دربارهٔ نهنگ دریایی مبنای اصلی حکماند.
- در احکام خوراکی دینی، هم اعتبار حدیث و هم شواهد قویتر دربارهٔ همان موضوع را بررسی کنید.
- دربارهٔ جانوران دریایی ناشناخته، از عالمی مورد اعتماد دربارهٔ حکم متناسب با مذهب فقهی و نوع محصول بپرسید.
- حتی اگر حکم پایه دربارهٔ جانوران دریایی گسترده باشد، از خوردن غذای فاسد یا زیانآور خودداری کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.