Sunan Abi Dawud، حدیث 398
روایتشده توسط Abu Barzah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1حَفْصُ بْنُ عُمَرَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2شُعْبَةُ
- 3أَبِي الْمِنْهَالِ
- 4أَبِي بَرْزَةَ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ وَيُصَلِّي الْعَصْرَ وَإِنَّ أَحَدَنَا لَيَذْهَبُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَيَرْجِعُ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ الْمَغْرِبَ وَكَانَ لاَ يُبَالِي تَأْخِيرَ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ . قَالَ ثُمَّ قَالَ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ . قَالَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ وَمَا يَعْرِفُ أَحَدُنَا جَلِيسَهُ الَّذِي كَانَ يَعْرِفُهُ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا مِنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ .
حفص بن عمر به ما حدیث کرد، شعبه از ابوالمنهال، و او از ابوبرزه روایت کرد که گفت: رسول خدا ﷺ چون آفتاب از نیمهروز میگذشت نماز ظهر را میگزاردند و نماز عصر را چنان بهجا میآوردند که یکی از ما به دورترین نقطه مدینه میرفت و بازمیگشت در حالی که خورشید هنوز تابان بود. درباره مغرب فراموش کردم چه فرمودند. ایشان تأخیر انداختن نماز عشا تا یکسوم شب را گناهی نمیدانستند. راوی گفت: یا فرمودند تا نیمه شب. همچنین گفت: پیامبر ﷺ خوابیدن پیش از عشا و سخن گفتن پس از آن را ناپسند میداشتند. نماز صبح را در تاریکی چنان ادا میکردند که هیچیک از ما همنشین خود را که میشناخت، باز نمیشناخت و در این نماز از شصت تا صد آیه تلاوت میفرمودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ نمازها را در وقت خود میخواند و گاهی نماز عشاء را به تأخیر میانداخت.
یعنی وقتی خورشید پس از رسیدن به بالاترین نقطهٔ آسمان، رو به غرب متمایل میشود؛ در این هنگام وقت نماز ظهر آغاز میشود.
اشاره به زمانی دارد که پیامبر ﷺ گاهی نماز عشاء را در آن میخواند؛ شب در این محاسبه از غروب خورشید تا سپیدهدم است.
مقدار تلاوت قرآن در نماز صبح است که ابوبرزه آن را توصیف میکند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که وقت نماز ظهر پس از گذشتن خورشید از سمتالرأس آغاز میشود و نماز عصر هنگامی خوانده میشد که هنوز روشنایی روز بهخوبی باقی بود. روایت نشان میدهد که بهتأخیر انداختن نماز عشاء در محدودهٔ وقت مجاز آن جایز است، درحالیکه خوابیدن پیش از نماز و گفتوگوی طولانی پس از آن ناپسند شمرده شده است. مذاهب فقهی دربارهٔ وقتِ فضیلت دقیق نماز عشاء بحث کردهاند و در این زمینه روایتهای دیگر و شرایط را نیز در نظر میگیرند. توصیف نماز صبح نیز بر خواندن آن در آغاز صبح، با تلاوتی شنیدنی اما نه بیش از اندازه طولانی، دلالت دارد.
- نمازهایت را طوری برنامهریزی کن که آنها را در وقتهای مقررشان بخوانی.
- اگر خوابیدن پیش از نماز عشاء ممکن است باعث شود نماز را از دست بدهی، از آن پرهیز کن.
- پس از نماز عشاء زمانی را برای استراحت در نظر بگیر و گفتوگوهایی را که خواب یا نماز صبح را دشوار میکنند، محدود کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.