Sunan Abi Dawud، حدیث 4123
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2سُفْيَانُ
- 3زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 4عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ
- 5ابْنِ عَبَّاسٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا دُبِغَ الإِهَابُ فَقَدْ طَهُرَ " .
محمد بن کثیر برای ما حدیث کرد، سفیان به ما خبر داد، از زید بن اسلم، از عبدالرحمن بن وعلة، از ابن عباس که گفت: شنیدم رسول خدا ﷺ میفرمودند: «هرگاه پوست دباغی شود، پاک گشته است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
دباغی، پوست حیوان را پاک و برای استفاده مناسب میکند.
پردازش پوست حیوان برای نگهداری و جلوگیری از فساد آن.
پوست حیوان پیش یا پس از دباغی؛ در این سخن منظور پوست دباغیشده است.
عالمان از این سخن چنین برداشت کردهاند که دباغی، پوست حیوانی را که مرده پیدا شده پاک میکند. مذاهب فقهی درباره گستره این حکم اختلاف دارند: حنفیان و شافعیان اصولاً پوست دباغیشده حیواناتی را که گوشتشان خوردنی نیست میپذیرند، در حالی که مالکیان و حنبلیان کاربرد آن را محدودتر تفسیر میکنند. پوست خوک استثناست؛ درباره پوست سگ نیز اختلافهای بیشتری وجود دارد. این سخن درباره پوست است، نه گوشت یا دیگر اجزای لاشه.
- پیش از استفاده از وسیلهای که از پوست حیوان ساخته شده، بررسی کنید که دباغی شده باشد.
- پاکی پوست دباغیشده را از احکام گوشت یا دیگر اجزای لاشه جدا بدانید.
- اگر درباره گونه خاصی از حیوان تردید دارید، از توضیح عالم معتمد در مذهب فقهی خود پیروی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.