Sunan Abi Dawud، حدیث 4201
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ وَقَرَأَهُ عَبْدُ الْمَلِكِ عَلَى أَبِي الزُّبَيْرِ وَرَوَاهُ أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا نُعْفِي السِّبَالَ إِلاَّ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الاِسْتِحْدَادُ حَلْقُ الْعَانَةِ .
ابن نفیل به ما حدیث کرد، زهیر به ما حدیث کرد، من بر عبدالملک بن ابی سلیمان خواندم و عبدالملک آن را بر ابوالزبیر خواند و ابوالزبیر آن را از جابر روایت کرد. او گفت:
«ما معمولاً سبیلهای خود را بلند میگذاشتیم، مگر در هنگام حج یا عمره.» ابوداوود گفت: «استحداد به معنای تراشیدن موهای عانه است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت به گذاشتن سبیل در دوران حج اشاره میکند.
موی بالای لب؛ در ترجمهٔ این روایت گفته شده که آن را میگذاشتند بلند شود.
زدودن یا تراشیدن موی شرمگاه. ابوداود در پایان روایت این معنا را بیان میکند.
زیارت بزرگ و کوچک مکه.
عالمان بر پایهٔ این زنجیرهٔ ضعیف، حکم مستقلی مبنی بر گذاشتن سبیل در حج یا عمره صادر نمیکنند. روایات صحیح دربارهٔ فطرت، از جمله صحیح بخاری ۵۸۸۹، کوتاه کردن سبیل را از آداب آراستگی میشمارند. ازاینرو، چهار مذهب فقهی اهلسنت کوتاه کردن سبیل را بخشی از پاکیزگی شخصی میدانند؛ هرچند دربارهٔ شیوهٔ مطلوب آن اختلافهایی در جزئیات وجود دارد. ابوداود همچنین توضیح میدهد که استحداد به معنای تراشیدن موی شرمگاه است.
- به آراستگی شخصی خود توجه کنید و بر پایهٔ روایات صحیح دربارهٔ فطرت، سبیل را کوتاه کنید.
- حکم دینیِ وجوب یا حرمت را تنها بر پایهٔ زنجیرهٔ نقل ضعیف بنا نکنید.
- اگر دربارهٔ آراستگی در حج یا عمره تردید دارید، از عالمی آگاه راهنمایی بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.