Sunan Abi Dawud، حدیث 4468
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، قَالاَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ فَأَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَأَقِمْ عَلَىَّ مَا شِئْتَ . فَقَالَ عُمَرُ قَدْ سَتَرَ اللَّهُ عَلَيْكَ لَوْ سَتَرْتَ عَلَى نَفْسِكَ . فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً فَدَعَاهُ فَتَلاَ عَلَيْهِ { وَأَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَىِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَهُ خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ كَافَّةً فَقَالَ " بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً " .
مُسدَّد بن مُسَرهَد برای ما حدیث کرد، ابوالاَحوص برای ما حدیث کرد، سِماک برای ما حدیث کرد، از ابراهیم، از عَلقَمه و اَسوَد که هر دو گفتند: عبدالله (بن مسعود) فرمود: مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و گفت:
«من با زنی در دورافتادهترین نقطه مدینه خلوت کردم و جز آمیزش جنسی، هر کاری با او انجام دادم. اینک من حاضرم؛ هر مجازاتی میخواهید بر من اجرا کنید.» عمر گفت: «خداوند عیب تو را پوشاند؛ کاش خودت نیز آن را میپوشاندی.» اما پیامبر ﷺ پاسخی به او نداد. مرد رفت و پیامبر ﷺ شخصی را به دنبالش فرستاد و او را فراخواند، سپس این آیه را تلاوت فرمود: {«و نماز را در دو طرف روز و در بخشی از شب برپا دار...»} تا پایان آیه. مردی از میان جمع برخاست و پرسید: «ای رسول خدا! آیا این حکم مخصوص اوست یا برای همه مردم است؟» ایشان فرمودند: «بلکه برای همه مردم است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
توبه صادقانه و نماز از راههای آمرزشاند، بیآنکه گناهان را بیدلیل آشکار کنیم.
خطا بهطور عمومی آشکار نشده بود؛ عمر به مرد سفارش میکند که خودش آن را علنی نکند.
اشاره به نماز در زمانهای یادشده از روز است.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که کسی که گناهی مرتکب میشود باید توبه کند و از الله آمرزش بخواهد، اما لازم نیست گناه پنهان خود را بیدلیل علنی سازد. عمر بر اهمیت پوشیدهماندن آن تأکید میکند؛ سپس پیامبر ﷺ مرد را به نماز و آمرزشی که الله وعده داده است رهنمون میشود. بنا بر پرسش و پاسخ صریح، آیهٔ نقلشده (سورهٔ هود، ۱۱:۱۱۴) دربارهٔ همهٔ مردم است، نه فقط این مرد. این روایت مجوزی برای کوچکشمردن گناهان نیست: توبه یعنی گناه را ترک کردن و به سوی الله بازگشتن.
- اگر گناهی مرتکب شدی، آن را ترک کن، صادقانه توبه کن و از الله آمرزش بخواه.
- خطای پنهان را بیدلیل آشکار نکن؛ اما اگر برای جبران یا ادای حقوق دیگران لازم است، محرمانه مشورت بگیر.
- به نماز و دیگر کارهای نیک پایبند باش و به وعدهٔ آمرزش الله امید داشته باش.
این روایت صحیح در همان بابِ مجازاتهای مقرر آمده و به فهم زمینهٔ فقهیِ گزارش آن مرد کمک میکند.
Sunan Abi Dawud · #4469 (Sahih)این روایت صحیح نیز به موضوعی مربوط به گناه میپردازد و روشن میکند که چنین مسائلی را اطرافیان نباید خودسرانه فیصله دهند.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)این روایت سفارش میکند از الله پروا کنیم و در پی کار بد، کار نیکی انجام دهیم؛ این آموزه با دعوت به نماز و آمرزش پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.