Sunan Abi Dawud، حدیث 4485
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنَا عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ فَاقْتُلُوهُ " . فَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ فَجَلَدَهُ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ فَجَلَدَهُ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ فَجَلَدَهُ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ فَجَلَدَهُ وَرَفَعَ الْقَتْلَ فَكَانَتْ رُخْصَةً . قَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَ الزُّهْرِيُّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَعِنْدَهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَمُخَوَّلُ بْنُ رَاشِدٍ فَقَالَ لَهُمَا كُونَا وَافِدَىْ أَهْلِ الْعِرَاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الشَّرِيدُ بْنُ سُوَيْدٍ وَشُرَحْبِيلُ بْنُ أَوْسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَبُو غُطَيْفٍ الْكِنْدِيُّ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
احمد بن عبده ضبی برای ما حدیث کرد، سفیان برای ما حدیث کرد و گفت: زهری از قبیشه بن ذؤیب به ما خبر داد که پیامبر ﷺ فرمودند:
«هر کس شراب بنوشد، او را شلاق بزنید؛ اگر تکرار کرد، او را شلاق بزنید؛ اگر باز هم تکرار کرد، او را شلاق بزنید؛ و اگر بار سوم یا چهارم تکرار نمود، او را بکشید.» سپس مردی را که شراب نوشیده بود آوردند و پیامبر ﷺ او را شلاق زدند. دوباره او را آوردند و ایشان او را شلاق زدند. باز هم او را آوردند و ایشان او را شلاق زدند. سپس بار دیگر او را آوردند و ایشان او را شلاق زدند و حکم قتل را لغو کردند، بدین ترتیب این امر تبدیل به رخصت شد. سفیان میگوید: زهری این حدیث را زمانی نقل کرد که منصور بن معتمر و مخول بن راشد نزد او حضور داشتند. او به آن دو گفت: «شما دو نفر با این حدیث به عنوان فرستادگان نزد مردم عراق بروید.» ابوداوود میگوید: این حدیث را همچنین شرید بن سوید، شرحبیل بن اوس، عبدالله بن عمرو، عبدالله بن عمر، ابوغطیف کندی و ابوسلمه بن عبدالرحمن از ابوهُریره روایت کردهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مجازات مرگ برای نوشیدن مکرر لغو شد و تازیانه باقی ماند.
شراب؛ در احکام اسلامی همچنین به نوشیدنی مستکننده گفته میشود.
مجازات بدنیِ شرعی که فقط از سوی مرجع صلاحیتدار و طبق مقررات جاری اجرا میشود.
آسانگیریِ مجاز؛ در اینجا منظور کنار گذاشتن مجازات مرگ است.
عالمان، ذکر کشتن در صورت نوشیدن مکرر را مجازاتی جاری نمیدانند: متن میگوید آن اقدام لغو شد و پیامبر ﷺ پس از آن مرد را تازیانه زد. مذاهب فقهی برای نوشیدن نوشیدنی مستکننده مجازاتی قائلاند، اما چگونگی و میزان اجرای آن را بر پایهٔ روایات معتبر و صلاحیت قضایی تعیین میکنند، نه بر اساس این زنجیرهٔ ضعیف. هیچکس نباید از این متن برای خود اختیار اجرای مجازات برداشت کند.
- از یک روایت ضعیف، حکم کیفری الزامآور استخراج نکنید؛ به منابع معتبر و عالمان متخصص رجوع کنید.
- اگر دربارهٔ مصرف الکل نگرانی دارید، بهجای محکوم یا مجازات کردن خودسرانهٔ کسی، کمک و حمایت مناسب بجویید.
- اجرای مجازاتهای قانونی را فقط به مراجع صلاحیتدار و روندهای قانونی واگذار کنید.
این روایت صحیح منبع مرتبط و قابلاعتمادی دربارهٔ برخورد با مسکرات ارائه میکند و کمک میکند زنجیرهٔ ضعیف این روایت در چشمانداز درست قرار گیرد.
Sunan Abi Dawud · #4356 (Sahih Isnaad)این روایت سندی صحیح دارد و برای شناخت مبنای معتبر احکام مربوط به نوشیدن نوشیدنی مستکننده اهمیت دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.