Sunan Abi Dawud، حدیث 4892
روایتشده توسط Uqbah ibn Amir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Uqbah ibn Amir
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَشِيطٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عَلْقَمَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الْهَيْثَمِ، يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَ دُخَيْنًا، كَاتِبَ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ كَانَ لَنَا جِيرَانٌ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ فَنَهَيْتُهُمْ فَلَمْ يَنْتَهُوا فَقُلْتُ لِعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ إِنَّ جِيرَانَنَا هَؤُلاَءِ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ وَإِنِّي نَهَيْتُهُمْ فَلَمْ يَنْتَهُوا فَأَنَا دَاعٍ لَهُمُ الشُّرَطَ . فَقَالَ دَعْهُمْ . ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى عُقْبَةَ مَرَّةً أُخْرَى فَقُلْتُ إِنَّ جِيرَانَنَا قَدْ أَبَوْا أَنْ يَنْتَهُوا عَنْ شُرْبِ الْخَمْرِ وَأَنَا دَاعٍ لَهُمُ الشُّرَطَ . قَالَ وَيْحَكَ دَعْهُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ مُسْلِمٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ لَيْثٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ لاَ تَفْعَلْ وَلَكِنْ عِظْهُمْ وَتَهَدَّدْهُمْ .
محمد بن یحیی برای ما حدیث کرد، ابن ابی مریم برای ما حدیث کرد، لیث به ما خبر داد و گفت: ابراهیم بن نشیط برایم حدیث کرد، از کعب بن علقمه که او ابوالهیثم را شنید که ذکر میکرد دخین ـ کاتب عقبه بن عامر ـ را شنیده است که گفت: همسایگانی داشتیم که شراب مینوشیدند؛ من آنان را نهی کردم اما دست برنداشتند. پس به عقبه بن عامر گفتم: این همسایگان ما شراب مینوشند و من ایشان را نهی کردم ولی باز نایستادند، لذا میخواهم مأموران را بر سرشان بفرستم. او گفت: رهایشان کن. سپس بار دیگر نزد عقبه بازگشتم و گفتم: همسایگانمان از ترک نوشیدن شراب امتناع ورزیدهاند و من میخواهم مأموران را بر سرشان بفرستم. فرمود: وای بر تو! رهایشان کن، زیرا من از رسول الله ﷺ شنیدم ـ آنگاه مضمون حدیث مسلم را یادآور شد. ابوداود گفت: در این حدیث، هاشم بن قاسم از لیث روایت کرده است که فرمود: چنین مکن، بلکه آنان را پند ده و تهدید کن.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Buren moeten met wijsheid worden vermaand; kies niet overhaast voor escalatie.
نوشیدنی مستکننده؛ واژه عربی «خَمر» به شراب و بهطور گستردهتر به مواد مستکننده اشاره دارد.
با صداقت و احترام با آنان صحبت کنید و آنچه را درست است به یادشان بیاورید.
موضوع را به مقامهای مسئول گزارش دهید، بهجای آنکه فقط خودتان با همسایگان صحبت کنید.
عالمان از روایت معتبر درباره نهی از منکر چنین برداشت میکنند که این کار باید متناسب با توانایی و با ابزار مناسب انجام شود: با دست برای کسی که اختیار و توان آن را دارد، در غیر این صورت با زبان، و اگر آن هم ممکن نبود، با ناپسند دانستن منکر در دل. این روایت ضعیف بهتنهایی قاعدهای کلی برای پنهان کردن تخلفات همسایگان یا هرگز گزارش ندادن آنها ثابت نمیکند. پند دادن باید صادقانه و خردمندانه باشد؛ مداخله یا گزارش باید در محدوده اختیار باشد و نباید به منکری بزرگتر بینجامد.
- با همسایهای که رفتار نادرستی دارد، آرام و محترمانه صحبت کنید و او را در برابر دیگران خوار نسازید.
- فقط هنگامی با نهادهای مسئول تماس بگیرید که شرایط آن را توجیه کند و شما اختیار چنین کاری را داشته باشید.
- در هرگونه تذکر بسنجید که روش شما منکر را کاهش میدهد و زیان بزرگتری پدید نمیآورد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.