Sunan Abi Dawud، حدیث 505
روایتشده توسط Abu Mahdhurah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الإِسْكَنْدَرَانِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2زِيَادٌ
- 3نَافِعِ بْنِ عُمَرَ
- 4عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الإِسْكَنْدَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادٌ، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، - يَعْنِي الْجُمَحِيَّ - عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَيْرِيزٍ الْجُمَحِيِّ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَّمَهُ الأَذَانَ يَقُولُ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ " . ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ أَذَانِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ وَمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَفِي حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ قُلْتُ حَدِّثْنِي عَنْ أَذَانِ أَبِيكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ " . قَطُّ وَكَذَلِكَ حَدِيثُ جَعْفَرِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنِ ابْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ جَدِّهِ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ " ثُمَّ تَرَجَّعْ فَتَرَفَّعْ صَوْتَكَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ " .
محمد بن داوود اسکندرانی به ما حدیث کرد، زیاد — یعنی ابن یونس — از نافع بن عمر — یعنی جُمَحی — برایمان حدیث کرد، او از عبدالملک بن ابی محذوره نقل کرد که وی را از عبدالله بن محیریز جُمَحی خبر داد، و او از ابی محذوره روایت کرد که رسول الله ﷺ اذان را بدین صورت به او آموخت:
«اللهُ أَکْبَر، اللهُ أَکْبَر، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا الله، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا الله، أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ الله». سپس همانند اذانِ حدیث ابن جریج از عبدالعزیز بن عبدالملک و معنای آن را ذکر نمود. ابوداود گفت: در حدیث مالک بن دینار آمده است که گفت: از پسر ابی محذوره پرسیدم و گفتم: اذان پدرت را که از رسول الله ﷺ نقل کرده است برایم بازگو کن. پس او بیان کرد و گفت: «اللهُ أَکْبَر، اللهُ أَکْبَر»، همین. و همچنین است حدیث جعفر بن سلیمان از ابن ابی محذوره، از عمویاش، از جدّش؛ جز اینکه گفت: «سپس تکرار کن و صدایت را بلند کن: اللهُ أَکْبَر، اللهُ أَکْبَر».
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت شکلی از اذان را توصیف میکند که ابومحذوره آموخت.
ندایی که به مسلمانان اعلام میکند وقت نماز فرا رسیده است.
الله بزرگتر است.
تکرار دوبارهٔ شهادتین، چنانکه در برخی روایات مربوط به اذان آمده است.
عالمان بر پایهٔ روایات قویتر، شکلهای گوناگون و پذیرفتهشدهٔ اذان را بررسی کردهاند؛ از جمله شکلی که به بلال و شکلی که از ابومحذوره نقل شده است. بااینحال، این طریقِ مشخص بسیار ضعیف است و بهتنهایی نمیتواند وجوب یا عملی ثابت را برقرار کند. مذاهب فقهی شناختهشده احکام اذان را بر روایات قویتر و استدلال فقهی خود استوار میکنند، نه فقط بر این طریق ضعیف.
- اذان را از روایات صحیح و معتبر بیاموزید و از سنت پذیرفتهشدهٔ نماز پیروی کنید.
- روایت بسیار ضعیف را بهتنهایی دلیلی برای وجوب یا حرمت به شمار نیاورید.
- عبارتهای اذان را با توجه ادا کنید و به یاد داشته باشید که آنها بزرگی خدا و گواهی ایمان را اعلام میکنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.