Sahih al-Bukhari، حدیث 2764
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا هَارُونُ، حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ، مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ عُمَرَ، تَصَدَّقَ بِمَالٍ لَهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ يُقَالُ لَهُ ثَمْغٌ، وَكَانَ نَخْلاً، فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي اسْتَفَدْتُ مَالاً وَهُوَ عِنْدِي نَفِيسٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَصَدَّقْ بِأَصْلِهِ، لاَ يُبَاعُ وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ، وَلَكِنْ يُنْفَقُ ثَمَرُهُ ". فَتَصَدَّقَ بِهِ عُمَرُ، فَصَدَقَتُهُ ذَلِكَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَفِي الرِّقَابِ وَالْمَسَاكِينِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَلِذِي الْقُرْبَى، وَلاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهُ أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ بِالْمَعْرُوفِ، أَوْ يُوكِلَ صَدِيقَهُ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ بِهِ.
هارون برای ما حدیث کرد، ابوسعید مولای بنیهاشم برای ما حدیث کرد، صخر بن جویریه از نافع، و او از ابن عمر رضی الله عنهما روایت کرد که: عمر در زمان رسول خدا ﷺ مالی را صدقه داد که باغ خرمایی به نام
«ثَمَغ» بود. عمر گفت: «ای رسول خدا! من مالی به دست آوردهام که نزد من بسیار ارزشمند است و میخواهم آن را صدقه دهم.» پیامبر ﷺ فرمودند: «اصل مال را صدقه بده؛ نه فروخته شود، نه بخشیده شود و نه به ارث رسد، بلکه تنها میوهٔ آن انفاق گردد.» پس عمر آن را وقف کرد و آن وقف در راه خدا، برای آزادسازی بردگان، بینوایان، مهمانان، درراهماندگان و خویشاوندان بود. بر سرپرست آن گناهی نیست که به طور متعارف از آن بخورد یا دوستش را نیز اطعام کند، مشروط بر اینکه قصد ثروتمند شدن از طریق آن را نداشته باشد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر باغ نخل خود را بهعنوان صدقهای جاریه وقف کرد و درآمدش را بخشید.
عمر پس از آنکه دارایی ارزشمندی به دست آورد و خواست آن را صدقه دهد، با پیامبر ﷺ مشورت کرد.
اختصاص دادن دائمی یک دارایی به امور خیریه، در حالی که خود دارایی حفظ میشود.
نام باغ نخل عمر.
کسی که دارایی خیریه را اداره میکند و درآمد آن را طبق شروط تقسیم میکند.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که میتوان داراییای را وقف کرد: اصل آن فروخته، بخشیده یا به ارث گذاشته نمیشود، در حالی که درآمدش برای اهداف تعیینشده مصرف میشود. این حدیث همچنین اجازه میدهد متولی بهطور متعارف از آن بخورد و دوستی را نیز در خوردن شریک کند، به شرط آنکه از آن ثروتاندوزی نکند. مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط بیشترِ صحت و ادارهٔ وقف بحث کردهاند؛ اجرای دقیق آن به نوع دارایی و عبارتِ وقف بستگی دارد.
- کسی که وقفی برقرار میکند، باید روشن کند کدام دارایی حفظ میشود و درآمد آن به چه کسانی میرسد.
- صندوق خیریه را با دقت اداره کنید و از آن برای ثروتمند کردن خود بهره نبرید.
- صدقهٔ پایدار میتواند به مهمانان، مسافران و خویشاوندان نیز سود برساند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.