Sahih al-Bukhari، حدیث 3317
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به البخاري روایت کرد
- 2يَحْيَى بْنُ آدَمَ
- 3إِسْرَائِيلَ
- 4مَنْصُورٍ
- 5إِبْرَاهِيمَ
- 6عَلْقَمَةَ
- 7عَبْدِ اللَّهِ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَارٍ فَنَزَلَتْ {وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا} فَإِنَّا لَنَتَلَقَّاهَا مِنْ فِيهِ، إِذْ خَرَجَتْ حَيَّةٌ مِنْ جُحْرِهَا فَابْتَدَرْنَاهَا لِنَقْتُلَهَا، فَسَبَقَتْنَا فَدَخَلَتْ جُحْرَهَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وُقِيَتْ شَرَّكُمْ، كَمَا وُقِيتُمْ شَرَّهَا ". وَعَنْ إِسْرَائِيلَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ مِثْلَهُ قَالَ وَإِنَّا لَنَتَلَقَّاهَا مِنْ فِيهِ رَطْبَةً. وَتَابَعَهُ أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ. وَقَالَ حَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَسُلَيْمَانُ بْنُ قَرْمٍ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ.
عبدالله بن عبداله به ما حدیث کرد، یحیی بن آدم ما را خبر داد، از اسرائیل، از منصور، از ابراهیم، از علقمه، از عبدالله که گفت: ما همراه رسول خدا ﷺ در غاری بودیم که سوره {وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا} نازل شد و ما آن را مستقیماً از دهان ایشان دریافت میکردیم. ناگهان ماری از سوراخ خود بیرون آمد؛ ما برای کشتن آن شتاب کردیم، اما مار پیش از ما به سرعت وارد سوراخش شد. سپس رسول خدا ﷺ فرمودند:
«آن مار از شرّ شما محفوظ ماند، همانگونه که شما نیز از شرّ آن محفوظ ماندید.» و از اسرائیل، از اعمش، از ابراهیم، از علقمه، از عبدالله نیز مانند همین حدیث روایت شده است؛ او گفت: ما آن را تازه و تر از دهان ایشان دریافت میکردیم. ابوعوانه نیز از مغیره این مطلب را تأیید کرده است. و حفص، ابومعاویه و سلیمان بن قرم از اعمش، از ابراهیم، از اسود، از عبدالله روایت کردهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مار رها شد، زیرا نه آن مار و نه صحابه به یکدیگر آسیبی نمیرساندند.
نام سورهٔ ۷۷ قرآن که بنا بر روایت، در غار نازل شد.
مار از دست صحابه گریخت و هیچیک از آنان را نگزید.
دانشمندان از این روایت درس خویشتنداری میگیرند: حیوانی که خطر فوری ندارد، نباید بیدلیل کشته شود. سخن پیامبر ﷺ یادآور آن است که حفاظت و امنیت به تقدیر الله است؛ این سخن تضمین کلی نمیدهد که انسانها یا حیوانات هرگز آسیب نخواهند دید. این روایت حکم فقهی جداگانهای را که به یک مذهب خاص نسبت داده شده باشد بیان نمیکند.
- اگر برای محافظت از خود یا دیگران ضرورتی نیست، به حیوان آسیب نرسانید.
- هنگام روبهرو شدن ناگهانی با حیوانی آرامش خود را حفظ کنید و فاصلهٔ امن را رعایت کنید.
- بپذیرید که در نهایت، حفاظت و امنیت به تقدیر الله وابسته است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.