Sahih al-Bukhari، حدیث 3799
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا شَاذَانُ، أَخُو عَبْدَانَ حَدَّثَنَا أَبِي، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ مَرَّ أَبُو بَكْرٍ وَالْعَبَّاسُ ـ رضى الله عنهما ـ بِمَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ الأَنْصَارِ وَهُمْ يَبْكُونَ، فَقَالَ مَا يُبْكِيكُمْ قَالُوا ذَكَرْنَا مَجْلِسَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنَّا. فَدَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ ـ قَالَ ـ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ عَصَبَ عَلَى رَأْسِهِ حَاشِيَةَ بُرْدٍ ـ قَالَ ـ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَلَمْ يَصْعَدْهُ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " أُوصِيكُمْ بِالأَنْصَارِ، فَإِنَّهُمْ كَرِشِي وَعَيْبَتِي، وَقَدْ قَضَوُا الَّذِي عَلَيْهِمْ، وَبَقِيَ الَّذِي لَهُمْ، فَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ، وَتَجَاوَزُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ ".
محمد بن یحیی ابوعلی برایم حدیث کرد، شاذان برادر عبدان برایمان حدیث کرد، پدرم برایمان حدیث کرد، شعبه بن حجاج ما را خبر داد، از هشام بن زید، که گفت: شنیدم انس بن مالک میگفت: ابوبکر و عباس رضی الله عنهما از کنار مجلسی از انصار گذشتند در حالی که آنان میگریستند. پرسید:
«چرا میگریید؟» گفتند: «به یاد مجلس پیامبر ﷺ با خودمان افتادیم و گریهمان گرفت.» سپس ابوبکر نزد پیامبر ﷺ رفت و این ماجرا را به ایشان خبر داد. (انس) گفت: آنگاه پیامبر ﷺ بیرون آمدند در حالی که گوشهای از برد (ردا) را بر سر بسته بودند. بر منبر بالا رفتند، و پس از آن روز دیگر هرگز بر آن بالا نرفتند. خداوند را حمد و ثنا گفتند، سپس فرمودند: «شما را درباره انصار سفارش میکنم، زیرا آنان خویشاوندان نزدیک و محرم اسرار من هستند. آنچه بر دوششان بود ادا کردند و آنچه حق آنان است باقی مانده؛ پس نیکیِ نیکوکارانشان را بپذیرید و از بدکردارانشان درگذرید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ انصار را به مراقبت و دادگری جامعه سپرد.
ابوبکر و عباس گروهی از انصار را دیدند که میگریستند. آنان گفتند به یاد نشستهایی افتادهاند که با پیامبر ﷺ داشتند؛ سپس پیامبر ﷺ بر فراز منبر انصار را ستود و جامعه را به خوشرفتاری با آنان فراخواند.
یاران پیامبر ﷺ در مدینه که مسلمانان مکه را پذیرفتند و پشتیبانی کردند.
تعبیری برای کسانی که به پیامبر ﷺ نزدیک بودند و او امور شخصیاش را به آنان میسپرد.
انصار وظایف خود را انجام دادهاند؛ جامعه هنوز باید حقوق و فضیلتهای آنان را به رسمیت بشناسد.
شارحان کلاسیک، از جمله ابن حجر، تأکید میکنند که سخنان پیامبر ﷺ فضیلتهای ویژه انصار را به رسمیت میشناسد و مردم را به ارج نهادن به نیکیهای آنان فرامیخواند. دعوت به بخشیدن خطاهای آنان به معنای تأیید گناه یا کنار گذاشتن عدالت نیست؛ بلکه به مدارا و پرهیز از سرزنش بیمورد فرامیخواند. عالمان همچنین از این روایت درمییابند که صحابه یکدیگر را به پاسداری از حقوق دیگران تشویق میکردند.
- یاری و تلاش کسانی را که جامعهات را پشتیبانی میکنند به رسمیت بشناس و قدردانی خود را ابراز کن.
- در برابر خطاهای کسانی که کارهای نیک فراوانی انجام میدهند مدارا کن، بیآنکه بیعدالتی یا آسیب را توجیه کنی.
- با تبدیل خاطرات عبادت مشترک به مراقبت و پشتیبانی متقابل، برادری را حفظ کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.