Sahih al-Bukhari، حدیث 4560
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ، فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ، وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ، وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ ". يَجْهَرُ بِذَلِكَ وَكَانَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلاَتِهِ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا ". لأَحْيَاءٍ مِنَ الْعَرَبِ، حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ {لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ} الآيَةَ.
موسی بن اسماعیل به ما حدیث کرد، ابراهیم بن سعد به ما حدیث کرد، ابن شهاب از سعید بن مسیب و ابوسلمه بن عبدالرحمن روایت کرد که آنان از ابوهُریره رضی الله عنه نقل کردند که رسول الله ﷺ هرگاه میخواستند بر کسی نفرین کنند یا برای کسی دعای خیر نمایند، پس از برخاستن از رکوع قنوت میخواندند. گاهی پس از گفتن
«سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ» میفرمودند: «بار خدایا! ولید بن ولید، سلمه بن هشام و عیاش بن ابی ربیعه را نجات ده. بار خدایا! گرفتاری خود را بر قبیله مُضَر سخت کن و سالهایی همچون سالهای یوسف پیامبر بر آنان مقرر فرما.» ایشان این دعا را با صدای بلند میخواندند و در برخی از نمازهای صبح نیز میفرمودند: «بار خدایا! فلانی و فلانی را لعنت فرما»، که اشاره به قبایلی از عرب بود، تا اینکه خداوند آیه «لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ» را نازل فرمود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ پس از رکوع قنوت میخواند تا دعا کند یا هشدار دهد.
پیامبر ﷺ برای آزادی ولید بن ولید، سلمه بن هشام و عیاش بن ابیربیعه دعا کرد و علیه برخی قبایل عرب نیز دعا خواند. حدیث میگوید که پس از آن، خداوند این آیه را نازل کرد: {در این امر اختیاری برای تو نیست}.
دعایی که در نماز خوانده میشود.
پس از رکوع، هنگامی که نمازگزار دوباره میایستد و میگوید: «خداوند کسی را که او را ستایش کند میشنود.»
اشاره به سالهای قحطی در زمان پیامبر یوسف.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که خواندن قنوت پس از رکوع در نماز، هنگام رخدادهای ویژه مانند سختیهای شدید، تشریع شده است. روایت همچنین نشان میدهد که پیامبر ﷺ هنگام قنوت برای مردم دعا میکرد و علیه ستمگران نیز دعا میخواند. مذاهب فقهی درباره خواندن همیشگی قنوت در نماز صبح اختلاف نظر دارند؛ این حدیث قنوت را در شرایط خاص توصیف میکند و بهتنهایی دلیلی بر خواندن آن در هر نماز صبح نیست.
- در هنگام سختی، با دعاهای خالصانه، از جمله در نماز، به خدا روی آورید.
- برای کسانی که تحت فشارند دعا کنید و رهایی و حفاظت آنان را از خدا بخواهید.
- در عمل به شیوههای نماز، از روایات معتبر پیروی کنید و اختلاف میان مذاهب فقهی را به رسمیت بشناسید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.