Sahih al-Bukhari، حدیث 5018
روایتشده توسط Usayd ibn Hudayr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Usayd ibn Hudayr
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، قَالَ بَيْنَمَا هُوَ يَقْرَأُ مِنَ اللَّيْلِ سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَفَرَسُهُ مَرْبُوطٌ عِنْدَهُ إِذْ جَالَتِ الْفَرَسُ فَسَكَتَ فَسَكَتَتْ فَقَرَأَ فَجَالَتِ الْفَرَسُ، فَسَكَتَ وَسَكَتَتِ الْفَرَسُ ثُمَّ قَرَأَ فَجَالَتِ الْفَرَسُ، فَانْصَرَفَ وَكَانَ ابْنُهُ يَحْيَى قَرِيبًا مِنْهَا فَأَشْفَقَ أَنْ تُصِيبَهُ فَلَمَّا اجْتَرَّهُ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ حَتَّى مَا يَرَاهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ حَدَّثَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اقْرَأْ يَا ابْنَ حُضَيْرٍ اقْرَأْ يَا ابْنَ حُضَيْرٍ ". قَالَ فَأَشْفَقْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَطَأَ يَحْيَى وَكَانَ مِنْهَا قَرِيبًا فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَانْصَرَفْتُ إِلَيْهِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا مِثْلُ الظُّلَّةِ فِيهَا أَمْثَالُ الْمَصَابِيحِ فَخَرَجَتْ حَتَّى لاَ أَرَاهَا. قَالَ " وَتَدْرِي مَا ذَاكَ ". قَالَ لاَ. قَالَ " تِلْكَ الْمَلاَئِكَةُ دَنَتْ لِصَوْتِكَ وَلَوْ قَرَأْتَ لأَصْبَحَتْ يَنْظُرُ النَّاسُ إِلَيْهَا لاَ تَتَوَارَى مِنْهُمْ ". قَالَ ابْنُ الْهَادِ وَحَدَّثَنِي هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَبَّابٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ.
و لیث گفت: یزید بن هاد برایم حدیث کرد، از محمد بن ابراهیم، از اسید بن حضیر که گفت: در حالی که شبانه سوره بقره را میخواند و اسبش نزد او بسته بود، ناگهان اسب بیقرار شد. چون خواندن را متوقف کرد، اسب آرام گرفت؛ و چون دوباره خواند، اسب باز بیقرار شد. پس سکوت کرد و اسب نیز آرام گرفت. سپس بار دیگر خواند و اسب مجدداً بیقرار شد. آنگاه روی برگرداند، در حالی که پسرش یحیی نزدیک اسب بود و بیم آن داشت که اسب او را لگدمال کند. وقتی پسرش را کنار کشید و سر به سوی آسمان بلند کرد تا جایی که دیگر آن را ندید، صبحگاه ماجرا را برای پیامبر ﷺ بازگو کرد. ایشان فرمودند:
«بخوان ای ابن حضیر! بخوان ای ابن حضیر!» عرض کرد: «ای رسول خدا ﷺ، بیم داشتم که اسب یحیی را که نزدیکش بود پایمال کند، لذا سرم را بلند کردم و به سوی او رفتم، سپس سر به آسمان برداشتم که دیدم سایهای مانند ابر است که در آن چیزهایی همچون چراغهاست؛ آنگاه بالا رفت تا دیگر آن را ندیدم.» پیامبر ﷺ فرمودند: «آیا میدانی آن چه بود؟» عرض کرد: «خیر.» فرمودند: «آنها فرشتگان بودند که به خاطر صدایت نزدیک شدند، و اگر تا بامداد میخواندی، تا صبح باقی میماندند و مردم آنان را میدیدند و از دیدگانشان پنهان نمیشدند.» ابن هاد گفت: و این حدیث را عبدالله بن خباب از ابوسعید خدری از اسید بن حضیر برایم نقل کرد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
فرشتگان هنگامی که اُسَید شبانه سورهٔ بقره را تلاوت میکرد، به او نزدیک شدند.
دومین و طولانیترین سورهٔ قرآن.
فرشتگان برای شنیدن تلاوت قرآن اُسَید نزدیکتر آمدند.
عالمان از این روایت فضیلت ویژهٔ تلاوت قرآن را برداشت کردهاند، بهویژه هنگامی که فرد با توجه تلاوت میکند. این رخداد همچنین نشان میدهد که فرشتگان به خواست خدا میتوانند قابل مشاهده شوند؛ حضورشان وابسته به چیزهایی نیست که مردم معمولاً میبینند. اُسَید از نگرانی برای پسرش تلاوت را متوقف کرد؛ این نشان میدهد وقتی اقدام فوری لازم باشد، مراقبت از امنیت مقدم است.
- هر روز زمانی آرام برای تلاوت قرآن با توجه اختصاص دهید، حتی اگر فقط بخش کوتاهی باشد.
- اگر کسی فوراً به کمک یا محافظت نیاز دارد، عبادت را متوقف کنید؛ مراقبت از دیگران بخشی از ایمان است.
- با اخلاص و توجه تلاوت کنید، نه برای تأثیر گذاشتن بر مردم.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.