Sahih al-Bukhari، حدیث 5402
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَهْدَتْ خَالَتِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ضِبَابًا وَأَقِطًا وَلَبَنًا، فَوُضِعَ الضَّبُّ عَلَى مَائِدَتِهِ، فَلَوْ كَانَ حَرَامًا لَمْ يُوضَعْ وَشَرِبَ اللَّبَنَ، وَأَكَلَ الأَقِطَ.
مسلم بن ابراهیم به ما حدیث کرد، شعبه به ما حدیث کرد، از ابی بشر، از سعید، از ابن عباس رضی الله عنهما که فرمود:
«خالهام برای پیامبر ﷺ ضب (نوعی مارمولک صحرایی)، اقط (ماست خشک) و شیر هدیه فرستاد. سپس ضب بر سفرهٔ ایشان نهاده شد؛ اگر حرام بود، هرگز آنجا گذاشته نمیشد. آنگاه پیامبر ﷺ شیر نوشیدند و اقط میل کردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ضَبّ را برای پیامبر ﷺ آوردند، اما ایشان از آن نخوردند.
جانوری بیابانی که در ترجمهها اغلب به سوسمار بیابانی برگردانده میشود.
محصولی لبنی و خشکشده که معمولاً از ماست یا شیر تهیه میشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که خوردن ضَبّ جایز است: پیامبر ﷺ فرمودند آن را روی سفره ایشان بگذارند و آن را بهعنوان غذایی حرام رد نکردند. خودشان از آن نخوردند، چون میل نداشتند؛ پرهیز ایشان آن را حرام نمیکند. فقیهان مذاهب اهلسنت ضَبّ را حلال میدانند، هرچند ممکن است کسی بهسبب بیزاری شخصی از خوردنش خودداری کند.
- میان دوست نداشتن چیزی و حرام دانستن آن تفاوت بگذارید.
- اگر تردید دارید، پیش از حلال یا حرام شمردن غذایی، به دنبال دلیل معتبر باشید.
- به ترجیحات شخصی غذایی احترام بگذارید و دیگران را نابهجا سرزنش نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.