Sahih al-Bukhari، حدیث 6655
روایتشده توسط Usama ibn Zayd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1حَفْصُ بْنُ عُمَرَآن را به البخاري روایت کرد
- 2شُعْبَةُ
- 3عَاصِمٌ الأَحْوَلُ
- 4أَبَا عُثْمَانَ
- 5أُسَامَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ أُسَامَةَ، أَنَّ ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَيْهِ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَسَعْدٌ وَأُبَىٌّ أَنَّ ابْنِي قَدِ احْتُضِرَ فَاشْهَدْنَا. فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ، فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ، فَلَمَّا قَعَدَ رُفِعَ إِلَيْهِ، فَأَقْعَدَهُ فِي حَجْرِهِ وَنَفْسُ الصَّبِيِّ تَقَعْقَعُ، فَفَاضَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذَا رَحْمَةٌ يَضَعُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
حفص بن عمر برای ما حدیث کرد، شعبه برای ما حدیث کرد، عاصم احول به ما خبر داد که شنیدم ابوعثمان از اسامة روایت میکرد که دختری از رسول خدا ﷺ پیامی نزد ایشان فرستاد — در حالی که اسامة بن زید، سعد و أُبیّ همراه رسول خدا ﷺ بودند — با این مضمون که:
«فرزندم در حال احتضار است، پس نزد ما بیا.» ایشان پیامی بازگرداندند و سلام رساندند و فرمودند: «از آنِ خداست آنچه میگیرد و آنچه میدهد، و هر چیزی نزد او مدتی معین دارد؛ پس باید صبر پیشه کند و امید پاداش داشته باشد.» سپس دخترش دوباره پیام فرستاد و او را قسم داد که بیاید. پس ایشان برخاستند و ما نیز با ایشان برخاستیم. چون نشستند، کودک را نزد ایشان آوردند و او را در دامان خود نشاندند، در حالی که نفس کودک در سینهاش میلرزید. آنگاه چشمان رسول خدا ﷺ پر از اشک شد. سعد پرسید: «این چیست ای رسول خدا؟» فرمودند: «این رحمتی است که خداوند در دل هر کس از بندگانش بخواهد قرار میدهد، و خداوند تنها بر بندگان رحمکنندهاش رحم میکند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای کودکی که در حال جاندادن بود گریست و صبر و مهربانی را آموخت.
یکی از دختران پیامبر ﷺ او را نزد پسر در حال مرگش فراخواند. پیامبر ﷺ با سخنانی دربارهٔ تقدیر خداوند به او آرامش داد و هنگامی که دوباره از او خواست بیاید، به دیدارش رفت.
هر چیزی نزد خداوند زمانی معین دارد که در آن پایان مییابد.
اندوه را تحمل کردن، بیآنکه خداوند را سرزنش کنیم، و از او امید پاداش داشتن.
نرمی و دلسوزی در برابر دیگران، حتی هنگام رنجکشیدن آنان.
عالمان از این روایت درمییابند که گریستن از سر دلسوزی با صبر و پذیرش تقدیر خداوند ناسازگار نیست. سخنان پیامبر ﷺ به مؤمنان میآموزد که فقدان را بپذیرند، به مالکیت و فرمان خداوند یاد کنند و پاداش را از او بجویند. همچنین روشن میشود که مهربانی با مردم فضیلت است و سبب رحمت خداوند میشود.
- با سخنان مهربانانه به فرد سوگوار تسلی دهید و به او یادآوری کنید که خداوند میبخشد و میگیرد.
- به اندوه مجال دهید: اشکهای ناشی از دلسوزی با صبر و توکل بر خداوند سازگار است.
- امروز در عمل به کسی که آسیبپذیر است یا فقدانی را تجربه میکند، مهربانی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.