Sahih al-Bukhari، حدیث 6679
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الأَيْلِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا، فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا ـ كُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ ـ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ} الْعَشْرَ الآيَاتِ كُلَّهَا فِي بَرَاءَتِي. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ـ وَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى مِسْطَحٍ لِقَرَابَتِهِ مِنْهُ ـ وَاللَّهِ لاَ أُنْفِقُ عَلَى مِسْطَحٍ شَيْئًا أَبَدًا، بَعْدَ الَّذِي قَالَ لِعَائِشَةَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَلاَ يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى} الآيَةَ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ إِنِّي لأُحِبُّ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لِي. فَرَجَعَ إِلَى مِسْطَحٍ النَّفَقَةَ الَّتِي كَانَ يُنْفِقُ عَلَيْهِ وَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَنْزِعُهَا عَنْهُ أَبَدًا.
عبدالعزيز به ما حدیث کرد، ابراهیم به ما حدیث کرد، از صالح، از ابن شهاب. و حجاج به ما حدیث کرد، عبدالله بن عمر نمیری به ما حدیث کرد، یونس بن یزید ایلی به ما حدیث کرد و گفت: شنیدم زهری میگفت: شنیدم عروه بن زبیر، سعید بن مسیب، علقمه بن وقاص و عبیدالله بن عبدالله بن عتبه از حدیث عایشه همسر پیامبر ﷺ روایت میکردند درباره ماجرای کسانی که تهمت زدند (الافک) و آنچه گفتند، و اینکه خداوند او را از آنچه گفتند مبرا ساخت. هر یک از آنان بخشی از حدیث را برای من نقل کردند. سپس خداوند این آیه را نازل فرمود: {همانا کسانی که دروغ بزرگ را آوردند...} که تمام ده آیه در اثبات برائت من بود. آنگاه ابوبکر صدیق — که به دلیل خویشاوندی به مسطح نفقه میداد — قسم خورد:
«به خدا سوگند! پس از آنچه درباره عایشه گفت، هرگز چیزی به مسطح نخواهم داد.» سپس خداوند این آیه را نازل فرمود: {و نباید صاحبان فضل و گشایش از شما سوگند یاد کنند که به خویشاوندان کمک نکنند...} ابوبکر گفت: «آری، به خدا سوگند! دوست دارم که خداوند مرا بیامرزد.» سپس نفقهای را که پیشتر به مسطح میداد دوباره آغاز کرد و گفت: «به خدا سوگند! هرگز آن را از او دریغ نخواهم داشت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوبکر حمایت مالی از مِسطَح را از سر گرفت و به آمرزش الله امید بست.
پس از ماجرای افک، ابوبکر تصمیم گرفت حمایت مالی از خویشاوندش مِسطَح را قطع کند. هنگامی که آیهٔ ۲۴:۲۲ نازل شد، او حمایت را از سر گرفت و به آمرزش الله امید بست.
تهمت ناروا به عایشه؛ الله بیگناهی او را آشکار ساخت.
پیمانی مؤکد به نام الله؛ کسی که آن را بشکند باید کفارهٔ مقرر برای شکستن سوگند را بپردازد.
خویشاوند ابوبکر که از او حمایت مالی دریافت میکرد.
عالمان کلاسیک از آیهٔ ۲۴:۲۲ چنین برداشت کردهاند که سوگند به ترک یک کار نیک نباید مانع از سر گرفتن آن کار شود. ابوبکر گذشت و ادامهٔ صدقه را برگزید، بیآنکه خطای مِسطَح را تأیید کند. مذاهب فقهی احکام شکستن سوگند لازمالوفا و کفارهٔ مربوط به آن را بررسی میکنند؛ جزئیات این احکام به ماهیت سوگند و شرایط بستگی دارد.
- نگذار خشم پس از آسیبدیدن، برای همیشه مانع انجام کار نیک شود.
- پیوندهای خویشاوندی و کمک به نیازمندان را، حتی هنگام اختلافی جدی، حفظ کن.
- از الله آمرزش بخواه و این خواسته را به کارهای نیکِ عملی تبدیل کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.