Sahih al-Bukhari، حدیث 7490
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ هُشَيْمٍ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} قَالَ أُنْزِلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَوَارٍ بِمَكَّةَ، فَكَانَ إِذَا رَفَعَ صَوْتَهُ سَمِعَ الْمُشْرِكُونَ فَسَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ. وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} لاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ حَتَّى يَسْمَعَ الْمُشْرِكُونَ، وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا عَنْ أَصْحَابِكَ فَلاَ تُسْمِعُهُمْ {وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً} أَسْمِعْهُمْ وَلاَ تَجْهَرْ حَتَّى يَأْخُذُوا عَنْكَ الْقُرْآنَ.
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، از هُشَیم، از ابوبِشر، از سعید بن جبیر، از ابن عباس رضی الله عنهما درباره آیه {وَلا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَلا تُخافِتْ بِها} (اسراء: ۱۱۰) گفت: این آیه زمانی نازل شد که رسول الله ﷺ در مکه پنهان بودند. هرگاه ایشان صدای خود را بلند میکردند، مشرکان آن را میشنیدند و به قرآن، نازلکننده آن و آورنده آن دشنام میدادند. سپس خداوند متعال فرمود: {وَلا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَلا تُخافِتْ بِها} یعنی در نمازت چنان بلند نخوان که مشرکان بشنوند، و چنان آهسته نخوان که یارانت نشنوند؛ {وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا} یعنی راه میانهای بجوی: به گونهای بخوان که یارانت بشنوند و بتوانند قرآن را از تو بیاموزند، اما نه چندان بلند که مشرکان آزار دهند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
با صدایی متناسب تلاوت کنید تا پیام شما شنیده شود، بیآنکه آسیبی غیرضروری ایجاد شود.
به گفتهٔ ابنعباس، این آیه زمانی نازل شد که پیامبر ﷺ در مکه پنهانی به سر میبرد. اگر ایشان با صدای بلند تلاوت میکرد، مشرکان صدای او را میشنیدند و قرآن، الله و پیامآوری را که آن را آورده بود دشنام میدادند.
چنان بلند تلاوت نکن که مخالفان قرآن را بشنوند و آن را به ریشخند بگیرند.
تلاوت را آنقدر آهسته نکن که همراهانت نتوانند آن را بشنوند.
صدایی متناسب میان بلند خواندن و چنان آهسته تلاوت کردن که کسی صدایت را نشنود.
مفسران کلاسیک این آیه را با زمینهای که ابنعباس بیان میکند مرتبط میدانند: تلاوت باید برای همراهان شنیدنی میبود، اما نه آنقدر بلند که مخالفان بتوانند قرآن را به ریشخند بگیرند. آنان از این آیه نتیجه میگیرند که بلندی صدا در تلاوت باید با هدف و شرایط تناسب داشته باشد؛ این تفسیر حکمی کلی نیست که همهٔ نمازها باید آهسته یا برعکس بلند خوانده شوند.
- هنگام تلاوت، صدایی را انتخاب کن که با مکان و افراد پیرامونت متناسب باشد.
- دانش را به شیوهای منتقل کن که به دیگران در شنیدن و آموختن کمک کند و بیجهت آشفتگی ایجاد نکند.
- هنگام بهکاربستن یک آیه، زمینهای را که در آن نازل شده است در نظر بگیر.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.