Sahih al-Bukhari، حدیث 7507
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَآن را به البخاري روایت کرد
- 2عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ
- 3هَمَّامٌ
- 4إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 5عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ
- 6أَبَا هُرَيْرَةَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ عَبْدًا أَصَابَ ذَنْبًا ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَذْنَبَ ذَنْبًا ـ فَقَالَ رَبِّ أَذْنَبْتُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَصَبْتُ ـ فَاغْفِرْ لِي فَقَالَ رَبُّهُ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي. ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ أَصَابَ ذَنْبًا أَوْ أَذْنَبَ ذَنْبًا، فَقَالَ رَبِّ أَذْنَبْتُ ـ أَوْ أَصَبْتُ ـ آخَرَ فَاغْفِرْهُ. فَقَالَ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي، ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَذْنَبَ ذَنْبًا ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَصَابَ ذَنْبًا ـ قَالَ قَالَ رَبِّ أَصَبْتُ ـ أَوْ أَذْنَبْتُ ـ آخَرَ فَاغْفِرْهُ لِي. فَقَالَ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي ـ ثَلاَثًا ـ فَلْيَعْمَلْ مَا شَاءَ ".
احمد بن اسحاق به ما حدیث نقل کرد، عمرو بن عاصم به ما حدیث نقل کرد، همام به ما حدیث نقل کرد، اسحاق بن عبدالله به ما حدیث نقل کرد، من از عبدالرحمن بن ابیعمره شنیدم که گفت: از ابوهریره شنیدم که گفت: از پیامبر ﷺ شنیدم که فرمودند:
«همانا بندهای گناهی مرتکب شد — و شاید فرمودند: گناه کرد — سپس گفت: 'پروردگارا! گناه کردم — و شاید فرمودند: خطا کردم — پس مرا بیامرز.' پروردگارش فرمود: 'آیا بندهام میداند که پروردگاری دارد که گناه را میآمرزد و به خاطر آن مؤاخذه میکند؟ من بندهام را آمرزیدم.' سپس مدتی که الله خواست درنگ کرد، آنگاه دوباره گناهی مرتکب شد یا گناه کرد، پس گفت: 'پروردگارا! گناهی دیگر — یا خطایی دیگر — مرتکب شدم، پس آن را بیامرز.' الله فرمود: 'آیا بندهام میداند که پروردگاری دارد که گناه را میآمرزد و به خاطر آن مؤاخذه میکند؟ من بندهام را آمرزیدم.' سپس مدتی که الله خواست درنگ کرد، آنگاه گناهی مرتکب شد — و شاید فرمودند: خطایی کرد — پس گفت: 'پروردگارا! خطایی دیگر — یا گناهی دیگر — مرتکب شدم، پس مرا بیامرز.' الله فرمود: 'آیا بندهام میداند که پروردگاری دارد که گناه را میآمرزد و به خاطر آن مؤاخذه میکند؟ من بندهام را آمرزیدم' — سه بار — 'پس هر چه میخواهد انجام دهد.'
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر کس صادقانه توبه کند، بارها نزد الله آمرزش مییابد.
الله کسی را که توبهکنان به سوی او بازگردد میآمرزد، اما ممکن است گناهکار را نیز بازخواست کند.
این عبارت اجازهای برای ادامه عمدی گناه نیست. منظور، آمرزش کسی است که هر بار صادقانه توبه میکند و دوباره به سوی الله بازمیگردد.
شارحان کلاسیک تأکید میکنند که وعده آمرزش، مجوزی برای گناه نیست. توبه صادقانه شامل پذیرفتن و پشیمانشدن از گناه، دستکشیدن از آن و تصمیم جدی بر تکرارنکردنش است. اگر گناه به حق دیگری آسیب زده باشد، باید آن حق جبران شود یا از شخص زیاندیده طلب بخشش کرد. اگر کسی بعدها دوباره بلغزد، این امر توبه صادقانه پیشین او را باطل نمیکند؛ باید دوباره توبه کند و از رحمت الله ناامید نشود.
- گناه را صادقانه نزد الله بپذیرید و از او خالصانه آمرزش بخواهید.
- از گناه دست بکشید و تصمیم بگیرید آن را تکرار نکنید؛ هر آسیبی را که به دیگران زدهاید نیز جبران کنید.
- اگر دوباره لغزیدید، باز به سوی الله بازگردید و از رحمت او ناامید نشوید.
این حدیث سخن الله را نقل میکند که او همانگونه است که بندهاش به او گمان دارد. این دو روایت در کنار هم امید به آمرزش و رحمت الله را برجسته میکنند.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)این حدیث به پروا از الله و انجام کار نیک پس از لغزش فرا میخواند؛ این با توبه و بازگشت به سوی الله هماهنگ است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.