Sahih al-Bukhari، حدیث 87
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنِ الْوَفْدُ ـ أَوْ مَنِ الْقَوْمُ ". قَالُوا رَبِيعَةُ. فَقَالَ " مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ ـ أَوْ بِالْوَفْدِ ـ غَيْرَ خَزَايَا وَلاَ نَدَامَى ". قَالُوا إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ، وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَىُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ، وَلاَ نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلاَّ فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا، نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ. فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ، وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالإِيمَانِ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَحْدَهُ. قَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَا الإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ ". قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ " شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامُ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ، وَصَوْمُ رَمَضَانَ، وَتُعْطُوا الْخُمُسَ مِنَ الْمَغْنَمِ ". وَنَهَاهُمْ عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ. قَالَ شُعْبَةُ رُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ، وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ. قَالَ " احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوهُ مَنْ وَرَاءَكُمْ ".
محمد بن بشار برای ما حدیث کرد و گفت: غندر برای ما حدیث کرد و گفت: شعبه از ابی جمره برای ما حدیث کرد که گفت: من میان ابن عباس و مردم مترجم بودم. او فرمود:
«هیئتی از قبیله عبدالقیس نزد پیامبر ﷺ آمدند. ایشان پرسیدند: “این هیئت کیست؟ یا این قوم کیست؟” گفتند: ما از قبیله ربیعه هستیم. پس فرمودند: “ای قوم! یا ای هیئت! خوش آمدید! نه رسوا خواهید شد و نه پشیمان.” گفتند: ما از مسافتی دور نزد شما آمدهایم و میان ما و شما این منطقه از کفار مُضَر قرار دارد، لذا جز در ماههای حرام نمیتوانیم نزد شما بیاییم. پس ما را به کاری فرمان دهید تا به کسانی که پشت سر گذاشتهایم خبر دهیم و به وسیله آن وارد بهشت شویم.» سپس ایشان آنان را به چهار چیز امر کردند و از چهار چیز نهی نمودند. ایشان آنان را به ایمان آوردن به خدای یگانه عزوجل امر فرمودند و گفتند: “آیا میدانید ایمان به خدای یگانه چیست؟” گفتند: الله و رسولُه اعلم. فرمودند: “یعنی شهادت دادن به اینکه هیچ معبودی جز الله نیست و محمد رسولالله است، برپا داشتن نماز، پرداخت زکات، روزه ماه رمضان و پرداخت خمس از غنایم.” و آنان را از استفاده از دُبّاء، حَنْتَم و مُزَفَّت نهی کردند. شعبه میگوید: گاهی نقیر فرمودند و گاهی مُقَیَّر. ایشان فرمودند: “اینها را حفظ کنید و به کسانی که پشت سر گذاشتهاید اطلاع دهید.”
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ ایمان را با عبادت، بخشش و آموزش دقیق پیوند میدهد.
هیئت اعزامی عبد قیس از راهی دور آمد و بهسبب یک قبیلهٔ دشمن، فقط در یکی از ماههای حرام میتوانست نزد پیامبر ﷺ سفر کند. ازاینرو، خواستار احکامی روشن شدند تا آنها را به کسانی که نزدشان مانده بودند برسانند.
یکپنجم غنیمت جنگی که طبق احکام اسلامی پرداخت میشود.
گونههایی از ظرف که در آنها نوشیدنیِ مستکننده تهیه یا نگهداری میشد؛ هشدار دربارهٔ استفاده از آنها برای این منظور بود.
پرداخت واجب مالیای که به گروههای مستحق داده میشود.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که ایمان هم در گواهی به ایمان و هم در اعمالی مانند نماز، زکات و روزه نمود پیدا میکند. پیامبر ﷺ با شرح عملیِ ارکان اصلی ایمان، آنها را قابلفهم ساخت. این روایت همچنین نشان میدهد که دانش باید با دقت به خاطر سپرده و منتقل شود. شرحهای کلاسیک، نهی از ظرفهای نامبرده را به پیشگیری از نوشیدنیهای مستکننده مربوط میدانند؛ بنابراین، استفاده از خود این ظرفها برای امور مجاز، ممنوعیتی همیشگی ندارد.
- ارکان ایمان و عبادت را چنان خوب بیاموزید که بتوانید آنها را روشن برای دیگران توضیح دهید.
- دانش معتبر را با دقت به خانواده و جامعه منتقل کنید.
- از ابزارها و عادتهایی که به مستی میانجامند و به عبادت یا مسئولیتهایتان آسیب میزنند دوری کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.