کتاب دعاها · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 1058

روایت‌شده توسط Al-Bara ibn Azib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب دعاها
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Al-Bara ibn Azib

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، قَالَ غَلَبَ عَلَى الْكُوفَةِ رَجُلٌ - قَدْ سَمَّاهُ - زَمَنَ ابْنِ الأَشْعَثِ فَأَمَرَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَكَانَ يُصَلِّي فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ قَدْرَ مَا أَقُولُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏.‏ قَالَ الْحَكَمُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى فَقَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُ كَانَتْ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرُكُوعُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَسُجُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ ‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ فَذَكَرْتُهُ لِعَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى فَلَمْ تَكُنْ صَلاَتُهُ هَكَذَا ‏.‏

ترجمه

عبیدالله بن معاذ عنبری برای ما حدیث کرد و گفت: پدرم برای ما حدیث کرد و گفت: شعبه از حکم برای ما حدیث کرد که گفت: در زمان ابن اشعث، مردی — که نامش ذکر شده است — بر کوفه چیره شد و به ابوعبیده بن عبدالله دستور داد تا مردم را نماز دهد. او نیز مردم را نماز می‌داد و هرگاه سر از رکوع برمی‌داشت، به اندازه‌ای می‌ایستاد که من بتوانم این دعا را بخوانم:

«اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ، أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ، لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ». حکم گفت: این موضوع را با عبدالرحمن بن ابی‌لیلی در میان گذاشتم، پس او گفت: شنیدم که براء بن عازب می‌گفت: نماز رسول الله ﷺ، رکوع ایشان، هنگامی که سر از رکوع برمی‌داشتند، سجده ایشان و نشستن میان دو سجده، همه تقریباً برابر بود. شعبه گفت: سپس این مطلب را با عمرو بن مرّه در میان گذاشتم، پس او گفت: من ابن ابی‌لیلی را دیده‌ام که نماز می‌خواند، اما نمازش چنین نبود.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ حالت‌های نماز را تقریباً به مدت یکسان انجام می‌داد.

توضیح واژه‌های دشوار
پس از رکوع

حالت ایستاده‌ای که پس از برخاستن از رکوع به آن می‌رسند.

ستایش و بزرگی

عباراتی که خداوند را بزرگ می‌شمارند و کمال او را به رسمیت می‌شناسند.

بزرگیِ دارندهٔ قدرت

ثروت و جایگاه دنیوی در پیشگاه خداوند سودی به انسان نمی‌رساند.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت چنین برداشت کرده‌اند که حالت‌های گوناگون نماز باید با آرامش و تعادل انجام شوند. رکوع، برخاستن پس از آن، سجده و نشستن میان دو سجده نباید با شتاب انجام شوند. دعایی که پس از برخاستن از رکوع خوانده می‌شود، یکی از صورت‌های نقل‌شدهٔ ستایش خداوند است. مذاهب فقهی بر آرام و سنجیده انجام دادن حالت‌های نماز تأکید می‌کنند؛ اما دربارهٔ میزان یکسان بودن مدت این حالت‌ها، بسته به مذهب و شرایط نماز، دیدگاه‌ها متفاوت است.

درس‌هایی برای امروز
  1. پس از رکوع، برای ایستادن کامل و گفتن آرامِ ستایش خداوند به خود فرصت دهید.
  2. هر حالت نماز را با متانت انجام دهید و رکوع، سجده یا نشستن میان آن دو را سرسری نگیرید.
  3. امامی که نماز را برپا می‌کند، ملاحظهٔ نمازگزاران پشت سر خود را بکند و به آنان فرصت دهد حالت‌ها را با آرامش انجام دهند.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.