Sahih Muslim، حدیث 2606
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَ الْفِطْرُ آخِرَ الأَمْرَيْنِ وَإِنَّمَا يُؤْخَذُ مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالآخِرِ فَالآخِرِ . قَالَ الزُّهْرِيُّ فَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ لِثَلاَثَ عَشْرَةَ لَيْلَةً خَلَتْ مِنْ رَمَضَانَ .
محمد بن رافع برایم حدیث کرد، عبدالرزاق برایمان حدیث گفت، معمر از زهری با همین سند به ما خبر داد. زهری گفت:
«و افطار کردن آخرینِ دو حکم بود، و از دستور رسول الله ﷺ تنها آخرین گرفته میشود، پس همان آخرین معتبر است.» زهری گفت: «سپس رسول الله ﷺ پس از سپری شدن سیزده شب از رمضان، بامدادان به سوی مکه حرکت کردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در سفر به مکه، افطار آخرین دستور بود.
در سفر روزه را ادامه ندادن و روزهای ازدسترفته را بعداً قضا کردن.
زنجیرهٔ راویانی که حدیث را نقل کردهاند.
زمانی که نشان میدهد پیامبر ﷺ صبح روز چهاردهم رمضان به مکه رسید.
زهری نتیجه میگیرد که هرگاه دستورهای پیامبر ﷺ دربارهٔ موضوعی پیدرپی بیایند، دستور متأخر حکم نهایی را دارد. در چارچوب این سفر، افطار آخرین دستور بود. بنابراین، روایت بر رخصتِ مجاز برای مسافران تأکید میکند و نمیگوید که هر مسافری موظف است روزهاش را افطار کند.
- در سفر از رخصت مجاز بهره ببرید و روزهای ازدسترفتهٔ رمضان را بعداً قضا کنید.
- اگر دستورها متناقض به نظر میرسند، بپرسید کدام گفته متأخر و تعیینکننده است.
- احکام دینی را با توجه به زمینهٔ آنها اجرا کنید و بیدلیل دامنهٔ رخصت را محدود نکنید.
این روایت به همان زمینهٔ سفر میپردازد و رهنمود پیامبر دربارهٔ روزه و افطار را روشن میکند.
Sahih Muslim · #2605 (Sahih)این روایت، نقل زهری دربارهٔ دستورهای مربوط به روزه در سفر را تأیید میکند.
Sahih Muslim · #2608 (Sahih)این روایت زمینهٔ بیشتری دربارهٔ انتخاب میان روزهگرفتن و روزهنگرفتن برای مسافران فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.