Sahih Muslim، حدیث 2947
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَأْمُرُ بِالْمُتْعَةِ وَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَنْهَى عَنْهَا قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ عَلَى يَدَىَّ دَارَ الْحَدِيثُ تَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَلَمَّا قَامَ عُمَرُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ يُحِلُّ لِرَسُولِهِ مَا شَاءَ بِمَا شَاءَ وَإِنَّ الْقُرْآنَ قَدْ نَزَلَ مَنَازِلَهُ فَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ كَمَا أَمَرَكُمُ اللَّهُ وَأَبِتُّوا نِكَاحَ هَذِهِ النِّسَاءِ فَلَنْ أُوتَى بِرَجُلٍ نَكَحَ امْرَأَةً إِلَى أَجَلٍ إِلاَّ رَجَمْتُهُ بِالْحِجَارَةِ .
محمد بن مثَنّی و ابن بَشّار برای ما حدیث کردند؛ ابن مثَنّی گفت: محمد بن جعفر برای ما حدیث کرد، شُعبه برای ما حدیث کرد و گفت: از قتاده شنیدم که از ابونضره روایت میکرد و میگفت: ابن عباس به مُتعِه فرمان میداد و ابن زبیر از آن نهی میکرد. ابونضره گفت: این موضوع را با جابر بن عبدالله در میان گذاشتم، او فرمود:
«این حدیث از طریق من رواج یافته است. ما همراه رسول خدا ﷺ تَمَتُّع به جا آوردیم. چون عمر به خلافت رسید، فرمود: همانا خداوند برای پیامبرش ﷺ هر چه را خواست و به هر گونه که خواست حلال گردانید و بیگمان قرآن در جایگاه خود نازل شده است. پس حج و عمره را چنانکه خداوند فرمان داده است، برای الله به کمال رسانید و نکاح این زنان را (با ازدواج دائم) استوار سازید. سوگند به خدا، اگر مردی را نزد من آورند که زنی را برای مدتی معین به عقد موقت درآورده باشد، او را سنگسار خواهم کرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
جابر از تمتّع در حج سخن میگوید و گفتار بعدی عمر را نیز نقل میکند.
گونهای از حج که در آن فرد ابتدا عمره را بهجا میآورد، از احرام خارج میشود و سپس برای حج دوباره مُحرم میشود.
این واژه در اینجا میتواند به تمتّع در حج اشاره داشته باشد. در سخن عمر، به ازدواجی اشاره میکند که برای مدتی معین منعقد میشود.
حالت ویژهای که حاجی با نیت حج یا عمره وارد آن میشود و در آن برخی کارها ممنوع است.
عالمان میان تمتّع بهعنوان یکی از گونههای حج و ازدواج موقت تفاوت میگذارند، هرچند در عربی برای هر دو ممکن است واژه متعه بهکار رود. این روایت تأیید میکند که صحابه همراه پیامبر ﷺ تمتّع بهجا میآوردند و سخن عمر را درباره حج و ازدواج موقت نقل میکند. مذاهب فقهی اهل سنت تمتّع را بهعنوان گونهای از حج جایز میدانند، هرچند در جزئیات احکام و واجبات آن اختلاف دارند. درباره ازدواج موقت، حکم مذاهب اهل سنت ممنوع بودن آن است؛ استدلال فقهی دقیق در پیوند با دیگر روایات و بحثهای فقهی بررسی میشود.
- در متون دینی میان واژههایی که در بافتهای گوناگون معانی متفاوت دارند تمایز بگذارید.
- پیش از آغاز حج، احکام تمتّع را از عالمی معتبر بیاموزید.
- داوری درباره حلال و حرام را بر پایه مجموع منابع معتبر و توضیح متخصصان بنا کنید.
این روایت از همان کتاب حج نیز به شیوه انجام تمتّع میپردازد.
Sahih Muslim · #2948 (Sahih)این روایت مرتبط، متن تکمیلی را از همان سند نقل میکند و به مقایسه زمینه گزارش جابر کمک میکند.
Sahih Muslim · #2949 (Sahih)این روایت بخشی از همان بحث درباره متعه است و زمینه بیشتری برای بررسی فقهی فراهم میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.