Sahih Muslim، حدیث 311
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ، - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، - حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنَعَةٍ - قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ - فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ . فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ "
ابوبکر بن ابیشیبه و اسحاق بن ابراهیم هر دو از سلیمان برای ما حدیث نقل کردند — ابوبکر گفت: سلیمان بن حرب برای ما نقل کرد — حماد بن زید از حجاج صواف، او از ابوالزبیر و او از جابر روایت کرد که طفیل بن عمرو دوسی نزد پیامبر ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! آیا به یک دژ مستحکم و پناهگاه نیاز دارید؟» — این دژی بود که در دوران جاهلیت متعلق به قبیله دوس بود. پیامبر ﷺ این پیشنهاد را نپذیرفتند، زیرا الله این افتخار را برای انصار ذخیره فرموده بود. هنگامی که پیامبر ﷺ به مدینه هجرت کردند، طفیل بن عمرو نیز به سوی ایشان هجرت کرد و مردی از قومش نیز همراه او هجرت نمود. اما هوای مدینه با آنان سازگار نبود و آن مرد بیمار شد. او بسیار بیتاب گردید، لذا سرپیکان تیر آهنین خود را برداشت و بند انگشتانش را برید. خون از دستانش جاری شد تا اینکه جان سپرد. بعدها طفیل بن عمرو او را در خواب دید؛ وضعیتش خوب بود اما دستانش پوشیده بود. طفیل از او پرسید: «پروردگارت با تو چه کرد؟» پاسخ داد: «الله به سبب هجرتم به سوی پیامبرش ﷺ مرا بخشید.» طفیل دوباره پرسید: «چرا میبینم که دستانَت پوشیده است؟» گفت: «به من گفته شد: آنچه را خود تباه کردی، اصلاح نخواهیم کرد.» طفیل این ماجرا را برای رسول الله ﷺ بازگو کرد. آنگاه رسول الله ﷺ دعا فرمودند: «بارالها! دستانش را نیز ببخش.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله آن مرد را بهسبب هجرتش آمرزید و پیامبر ﷺ برای دستهایش طلب آمرزش کرد.
ساکنان مدینه که از پیامبر ﷺ و مهاجران حمایت کردند.
مهاجرت از مکه به مدینه برای حفظ دین.
مفصلهای انگشتان؛ آن مرد با آنها به دستهایش آسیب رساند.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که خودکشی گناهی بزرگ است و مؤمن نباید جان خود را به دست خویش بگیرد. در عین حال، این داستان نشان میدهد که رحمت و آمرزش الله گسترده است: آن مرد بهسبب هجرتش آمرزیده شد و سپس پیامبر ﷺ نیز برای دستهایش طلب آمرزش کرد. ازاینرو عالمان از محکومکردن قطعی مسلمانی که بر اثر خودکشی درگذشته است برحذر میدارند؛ داوری نهایی دربارهٔ او با الله است. دعای پیامبر ﷺ همچنین نشان میدهد که میتوان برای درگذشتگان طلب آمرزش کرد.
- هنگام بیماری یا نومیدی، بیدرنگ از افراد مورد اعتماد و متخصصان کمک بگیرید؛ بار را بهتنهایی تحمل نکنید.
- از محکومکردن درگذشتگان بپرهیزید و برای آنان از الله رحمت و آمرزش بخواهید.
- قدر هجرت و دیگر فداکاریها در راه دین را بدانید، اما هرگز آنها را توجیهی برای آسیبرساندن به خود قرار ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.