Sahih Muslim، حدیث 3927
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
وَحَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ، حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ فَلْيُزْرِعْهَا رَجُلاً " .
و حجاج بن شاعر آن را برایم روایت کرد، ابوالجواب برایمان روایت کرد، عمار بن رزیق از اعمش با همین سند روایت کرد، ولی گفت: «پس یا خود آن را بکارد یا مردی را به کشت آن بگمارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
زمینِ بلااستفاده را مالک میتواند خودش یا از طریق شخص دیگری کشت کند.
مالک میتواند شخص دیگری را برای کشت و کار زمین به کار گیرد.
راویان یادشده با سندِ نسخهای پیشین پیوند دارند.
دانشمندان این تفاوت لفظی را در چارچوب روایات گستردهتر درباره بهرهبرداری از زمین کشاورزی بررسی میکنند. از این روایات چنین برداشت میشود که زمین نباید بلااستفاده بماند: مالک میتواند خود آن را کشت کند یا از دیگری بخواهد کشتش کند. قواعد مربوط به دستمزد و تقسیم محصول به توافقِ صورتگرفته بستگی دارد؛ مذاهب فقهی درباره شرایط جداگانه این شیوهها بحث کردهاند.
- اگر نمیتوانی خودت زمین حاصلخیز را کشت کنی، آن را بلااستفاده نگذار و با کسی توافق کن که این کار را انجام دهد.
- درباره دستمزد یا نحوه تقسیم محصول از پیش روشن و دقیق توافق کنید تا هر دو طرف بدانند چه انتظاری داشته باشند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.