Sahih Muslim، حدیث 4169
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ رَآهَا تُبَاعُ فَأَرَادَ أَنْ يَشْتَرِيَهَا فَسَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ يَا عُمَرُ " .
ابن ابیعمر و عبد بن حمید برای ما حدیث نقل کردند — و این لفظ از آنِ عبد است — گفت: عبدالرزاق به ما خبر داد، معمر به ما خبر داد، از زهری، از سالم، از ابن عمر که عمر اسبی را در راه الله صدقه داد، سپس آن را دید که فروخته میشود و خواست آن را بخرد. از پیامبر ﷺ پرسید، پس رسول الله ﷺ فرمودند: «ای عمر! در صدقهات بازنگرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر کس چیزی را بهعنوان صدقه ببخشد، آن را پس نمیگیرد.
برای هدفی خداپسندانه؛ در اینجا بهکارگیری اسب در خدمت جامعه.
بخشی که برای رضای خدا به نیت کار نیک یا کمک به نیازمند بخشیده میشود.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که پس از آنکه گیرنده مالک صدقه شد، بخشنده نباید آن را پس بگیرد. مذاهب فقهی چهارگانه اهلسنت همچنین استثناها و جزئیات حقوقی، مانند بازگشت مال از راه ارث، را بررسی کردهاند؛ اما اصل این است که بخشنده نباید هدیهاش را خودش دوباره بخرد تا آن را پس بگیرد. این هشدار تأکید میکند که بخشش باید خالصانه و بدون دلبستگی به مال انجام شود.
- صدقه را با این نیت بده که آن را برای رضای خدا واگذار میکنی، نه اینکه بعداً اختیارش را حفظ کنی.
- پیش از بخشیدن چیزی، با دقت تصمیم بگیر که آیا میخواهی آن را برای همیشه واگذار کنی.
- اگر بعداً مالِ بخشیدهشده را برای فروش دیدی، بگذار گیرنده آزادانه درباره آن تصمیم بگیرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.