Sahih Muslim، حدیث 4173
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ بُكَيْرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا مَثَلُ الَّذِي يَتَصَدَّقُ بِصَدَقَةٍ ثُمَّ يَعُودُ فِي صَدَقَتِهِ كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَقِيءُ ثُمَّ يَأْكُلُ قَيْأَهُ " .
هارون بن سعید ایلی و احمد بن عیسی برایم حدیث کردند و گفتند: ابن وهب برایمان حدیث کرد، عمرو — که همان ابن حارث است — از بُکَیر به من خبر داد که او سعید بن مسیب را شنیده بود که میگفت: من ابن عباس را شنیدم که میگفت: من رسول الله ﷺ را شنیدم که فرمودند:
«همانا مَثَل کسی که صدقهای میدهد و سپس آن را پس میگیرد، مانند سگی است که قیء میکند و سپس قیء خود را میخورد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که صدقهای را که داده پس میگیرد، بهشدت نکوهش شده است.
بخشش و هدیهای که از روی نیکوکاری به کسی داده میشود.
پس از واگذاری، دوباره مطالبه یا بازگرداندن یک هدیه.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که شخص نباید صدقهای را که بخشیده و کارش را کامل کرده است پس بگیرد. تشبیه تند روایت نشاندهندهٔ نکوهش جدی این رفتار است. عالمان دامنهٔ دقیق حکم فقهی را در کنار متون دیگری دربارهٔ پسگرفتن هدایا بررسی میکنند؛ اما روایت دستکم تأکید دارد که صدقه باید با اخلاص داده شود.
- صدقه را با نیت خشنودی خدا بدهید و بعداً آن را پس نخواهید.
- پیش از بخشش، با دقت تصمیم بگیرید که از چه چیزی میتوانید بگذرید و سپس به بخشش خود پایبند بمانید.
- با کسی که به او کمک کردهاید چنان رفتار نکنید که گویی کمک شما بدهیای است که میتوانید مطالبهاش کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.