Sahih Muslim، حدیث 4981
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ السَّكُونِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ فَإِنْ أَمْسَكَ عَلَيْكَ فَأَدْرَكْتَهُ حَيًّا فَاذْبَحْهُ وَإِنْ أَدْرَكْتَهُ قَدْ قَتَلَ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ فَكُلْهُ وَإِنْ وَجَدْتَ مَعَ كَلْبِكَ كَلْبًا غَيْرَهُ وَقَدْ قَتَلَ فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي أَيُّهُمَا قَتَلَهُ وَإِنْ رَمَيْتَ سَهْمَكَ فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ فَإِنْ غَابَ عَنْكَ يَوْمًا فَلَمْ تَجِدْ فِيهِ إِلاَّ أَثَرَ سَهْمِكَ فَكُلْ إِنْ شِئْتَ وَإِنْ وَجَدْتَهُ غَرِيقًا فِي الْمَاءِ فَلاَ تَأْكُلْ " .
ولید بن شجاع سکونی برایم حدیث کرد، علی بن مسهر برایمان حدیث کرد، از عاصم، از شعبی، از عدی بن حاتم که گفت: رسول الله ﷺ به من فرمودند:
«هنگامی که سگ خود را رها میکنی، نام الله را ببر. اگر شکاری را برایت گرفت و آن را زنده یافتی، ذبحش کن. و اگر آن را مرده یافتی در حالی که سگ چیزی از آن نخورده بود، آن را بخور. اما اگر همراه سگ خود سگ دیگری را یافتی و شکار مرده بود، آن را مخور؛ زیرا نمیدانی کدامیک از آن دو، شکار را کشته است. و چون تیر خود را پرتاب کردی، نام الله را ببر. اگر شکار یک روز از دیدت پنهان ماند و جز اثر تیر خود نشانهای بر آن نیافتی، اگر خواستی آن را بخور. ولی اگر آن را غرقشده در آب یافتی، مخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام شکار نام خدا را ببرید و فقط وقتی شکار را بخورید که مطمئن باشید شکارِ شماست.
هنگام رها کردن سگ شکاری یا پرتاب تیر، نام خدا را بر زبان آورید.
سگی که معلوم نیست متعلق به شکارچی است یا به فرمان او شکار میکند.
جراحتی قابل تشخیص که نشان دهد تیر شما به حیوان اصابت کرده است.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که هنگام بهکارگیری سگ شکاری و هنگام تیراندازی باید نام خدا را برد. اگر شکارچی و سگش حیوان را در حالی زنده بیابند، باید آن را طبق مقررات شرعی ذبح کنند. اگر سگ آموزشدیدهٔ خودِ او حیوان را کشته باشد و از آن نخورده باشد، خوردن آن جایز است. وجود سگ دوم علت مرگ را نامعلوم میکند؛ ازاینرو پیامبر ﷺ در چنین حالتی خوردن شکار را منع میکند. غرقشدن نیز خوردن را ممنوع میسازد، زیرا معلوم نیست تیر سبب مرگ شده باشد. مذاهب فقهی دربارهٔ جزئیات و شرایط نامبردن از خدا و شکار بحث کردهاند، اما پرهیز از ابهام دربارهٔ علت مرگ، راهنمایی روشنی است.
- پیش از رها کردن سگ شکاری یا پرتاب تیر، نام خدا را ببرید.
- اگر نمیتوانید مشخص کنید کدام سگ شکار را کشته است، آن را نخورید.
- اگر شکار را غرقشده یافتید، آن را نخورید؛ به علتِ ثابتشدهٔ مرگ توجه کنید.
این روایت از عدی بن حاتم نیز بررسی میکند که چه زمانی خوردن شکارِ گرفتهشده بهوسیلهٔ سگ شکاری جایز است.
Sahih Muslim · #4982 (Sahih)این روایت از عدی بن حاتم نیز شرایط شکارِ آسیبدیده بهوسیلهٔ سگ یا سلاح را بررسی میکند.
Sahih al-Bukhari · #175 (Sahih)این روایت بر نامبردن از خدا و تفاوت میان شکار مجاز و تردید دربارهٔ شکارچی یا علت مرگ تأکید میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.