Sahih Muslim، حدیث 5092
روایتشده توسط Rafi' ibn Khadij. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Rafi' ibn Khadij
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى قَالَ صلى الله عليه وسلم " أَعْجِلْ أَوْ أَرْنِي مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ وَسَأُحَدِّثُكَ أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ " . قَالَ وَأَصَبْنَا نَهْبَ إِبِلٍ وَغَنَمٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِهَذِهِ الإِبِلِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَإِذَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا شَىْءٌ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا " .
محمد بن مثَنّی عنزی به ما حدیث کرد، یحیی بن سعید از سفیان برای ما حدیث کرد، پدرم برایم حدیث کرد، از عبایه بن رفاعه بن رافع بن خدیج، از رافع بن خدیج که گفت: گفتم:
«ای رسول خدا ﷺ، فردا با دشمن روبهرو خواهیم شد و چاقویی همراه نداریم.» پس ایشان ﷺ فرمودند: «شتاب کن یا وسیلهای بیاب که خون را جاری سازد و نام الله بر آن برده شود، آنگاه بخور؛ اما از دندان و ناخن استفاده نکن. و من تو را آگاه میسازم: دندان استخوان است و ناخن چاقوی حبشیان است.» او گفت: شتران و گوسفندانی به غنیمت گرفتیم که یکی از شتران رمید. مردی تیری به سوی آن پرتاب کرد و آن را متوقف ساخت. سپس رسول خدا ﷺ فرمودند: «این شتران سرکشیای همچون حیوانات وحشی دارند؛ پس اگر چیزی از آنها بر شما چیره شد (و رام نشد)، با آن چنین کنید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در هنگام ضرورت میتوان حیوان را با وسیلهای تیز ذبح کرد، اما نه با دندان یا ناخن.
رافع بن خدیج از پیامبر ﷺ پرسید وقتی قرار بود بدون چاقوی ذبح به استقبال دشمن بروند، چه باید بکنند. روایت همچنین میگوید شتری از غنائم جنگی رم کرد و با تیری متوقف شد.
کشتن حیوان با وسیلهای برنده یا سوراخکننده، بهگونهای که خونش جاری شود.
گریختن و از کنترل خارج شدن، مانند حیوان وحشی.
اموالی که در جنگ به دست مسلمانان میافتد.
عالمان کلاسیک استنباط کردهاند که اگر وسیلهای مناسب و تیز باعث جاری شدن خون شود و نام الله برده شود، میتوان حیوان را با آن ذبح کرد. دندان و ناخن مستثنا هستند؛ پیامبر ﷺ دربارهٔ دندان فرمودند که استخوان است و دربارهٔ ناخن به استفاده از آن بهعنوان چاقو اشاره کردند. همچنین میتوان با حیوان اهلیِ رمکرده مانند حیوان وحشی رفتار کرد: اگر نتوان آن را به شیوهٔ معمول مهار کرد، میتوان با تیر به آن زد. فقیهان شرایط اعتبار ذبح را با استناد به متون دیگر و قواعد مذهب فقهی خود بیشتر بررسی کردهاند.
- برای ذبح از وسیلهای تیز و مناسب استفاده کنید و نام الله را ببرید.
- از دندان یا ناخن برای ذبح استفاده نکنید.
- اگر حیوان اهلی رم کرد و نتوان آن را گرفت، طبق احکام شکار با آن رفتار کنید.
این روایت صحیح توضیحی مشابه دربارهٔ ذبح با وسیلهای ارائه میدهد که خون را جاری میکند.
Sahih Muslim · #5093 (Sahih)این روایت از همان زنجیرهٔ نقل رافع بن خدیج آمده و همان احکام ذبح را بررسی میکند.
Sahih al-Bukhari · #2488 (Sahih)این روایت صحیح نیز سخنی دربارهٔ وسیلهای دارد که خون را جاری میکند و بردن نام الله را بیان میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.