Sahih Muslim، حدیث 6805
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي إِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلإٍ هُمْ خَيْرٌ مِنْهُمْ وَإِنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " .
قتیبه بن سعید و زهیر بن حرب برای ما حدیث کردند — و این لفظ از قتیبه است — هر دو گفتند: جریر برای ما حدیث کرد، از اعمش، او از ابوصالح، او از ابوهُریره رضی الله عنه روایت کرد که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«الله عزوجل میفرماید: من نزد گمان بندهام نسبت به خود هستم و هنگامی که مرا یاد کند با اویم. اگر در دلش مرا یاد کند، من نیز در ذات خود او را یاد میکنم. و اگر در جمعی مرا یاد کند، من او را در جمعی یاد میکنم که از آنان بهترند. اگر به اندازه یک وجب به من نزدیک شود، من به اندازه یک ذراع به او نزدیک میشوم. و اگر به اندازه یک ذراع به من نزدیک شود، من به اندازه یک باع (فاصله میان دو دست باز) به او نزدیک میشوم. و اگر پیاده به سوی من آید، من دوان به سوی او میروم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله به بندهاش با نزدیکی و رحمتی فراوان پاسخ میدهد.
الله با بندهاش مطابق امید نیک او به رحمت و آمرزش الله رفتار میکند، به شرط آنکه بنده با اخلاص ایمان بیاورد و عمل کند.
هرکس الله را در میان مردم یاد کند، الله او را نزد جمعی برتر، یعنی فرشتگان، گرامی میدارد.
این تصویر تأکید میکند که الله نزدیکشدن بنده را با رحمتی بسیار گستردهتر پاسخ میدهد؛ مقصود حرکت جسمانی نیست.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که نزدیکی و همراهی الله در اینجا بیانگر عنایت ویژه، یاری و رحمت اوست؛ بهگونهای شایستهٔ جلال او و بدون تشبیه او به آفریدگان. تعبیرهای نزدیکشدن و شتابکردن نشان میدهند که الله چگونه با گشادهدستی، نزدیکشدن صادقانه و یادکرد بندهاش را پاداش میدهد. امید نیک به الله باید با اطاعت و توبه همراه باشد؛ این امید مجوزی برای ادامهٔ بیپروای گناهان نیست.
- هر روز آگاهانه زمانی را به ذکر اختصاص دهید، حتی هنگامی که تنها هستید.
- با امید و توکل با الله سخن بگویید و از او آمرزش بخواهید.
- امید نیک را با توبهٔ صادقانه و اطاعت عملی نشان دهید.
این روایت صحیح از همان کتاب نیز به نزدیکی الله به بندهاش میپردازد و موضوع نزدیکشدن را تکمیل میکند.
Sahih Muslim · #6806 (Sahih)این روایت همان پیام را بیان میکند و بر اهمیت یادکرد الله و امید به رحمت او تأکید دارد.
Sahih al-Bukhari · #843 (Sahih)این روایت صحیح یادکرد الله را با عبادت عملی پیوند میدهد و با تشویق به یادکرد پیوستهٔ او همسو است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.